1520 (138) 



te zijn, terwijl de oplossing zich geheel aan liet physisch gebeuren 

 liet aanpassen. De verschijnselen, die zich bij het uitspoelen van den 

 zwavelzuren ammoniak uit zandgronden met verschillende hoeveel- 

 heden klei hadden voorgedaan, konden hierdoor opgehelderd worden. 

 Ook kon langs mathcmiliachcn waj ccn verklaring (icgcvcn 7Vorden, 

 zoowel voor het ontslaan van scherpe begrenzingen bij het binnen- 

 dringen van stoffen in adi^orbeerende media, als voor hel scherper 

 morden dier begrenzingen lijdetis de iiilspoeli)ig niet het zuivere o})- 

 lo^niiddel, een verschijnsel, dat reeds in 1900 door Tswet was waar- 

 genomen. 



Als eerste resultaat van het onderzoek naar het verband tus- 

 schen het nitriliceerend vermogen en den stand van het gewas, 

 noem ik, dat liet nitrificeerend vermogen voor verschillende gronden 

 belangrijk uileen kan loopen, zonder dat dit van eenigen invloed op 

 den stand van hel gewas behoeft te zijn. Hiermede is tevens aange- 

 toond, dat de waarde van het nitrificeerend vermogen als directe 

 oorzaak voor de vruchthaarheid van den bodem, door verschillende 

 oriderzoekers overschai is geworden. Dit neemt niet weg, dat in het 

 algemeen ook in tropische gronden een goede stand van het riet- 

 gewas vaak met een goede nitrificatie samengaat, terwijl ook het 

 omgekeerde dikwijls het geval is, al sluit een slechte nitrificatie een 

 goeden stand van het gewas niet uit. 



Behalve dat in totaal gereduceerde gronden, met een uitzurings- 

 graad nul, nitrificatie geheel uitgesloten is, bleek in het algemeen, dat 

 deze uitzuringsgraad, waarvoor men een maatstaf heeft in de verhou- 

 ding der hoeveelheden jodium, die door een bepaalde hoeveelheid 

 grond vóór en na het uitzuren uit oen IlJ oplossing worden vrijge- 

 maakt, van grooten invloed kan zijn op het nitriliceerend vermogen. 



In rijstgronden had zonder uitzondering geen of slechts een 

 zeer geringe nitrificatie plaats, zoodat met zekerheid gezegd kan wor- 

 den, dat een slechte nitrificatie ook in goede rijstgronden regel is, en 

 dat de padi in het veld in hoofdzaak op ammoniak als stikstofbron is 

 aangewezen. 



Hoewel de nitrificeerende bacteriën in de sawah's geruimen 

 tijd in ongunstige omstandigheden verkeeren, bleek dat het nitri- 

 ficeerend vermogen der sawahgronden, na voldoende uitzuring, we- 

 der geheel normaal wordt, en in dit opzicht een nadeelige werking 

 op den rietoogst uitgesloten is. Met behulp van kiemproeven met 

 zeer kleine zaadjes, zooals die van de tabak, gelukte het om het 

 bestaan van geprononceerde verschillen aan te toonen tusschen 



