1581 (7) 



UitstoeUnrj. Deze neemt na het planten eerst geregeld toe, om 

 daarna (ook in verband met de weersomstandigheden) terug te loo- 

 pen. De stokken verdringen elkaar en het lichtgebrek doet de kleinste 

 stokken afsterven, zoodat eerst na de finale aanaarding een meer 

 constant stokkencijfer optreedt. 



Om een idee te krijgen van de uitstoeling, worden een aantal 

 geulen geteld, waarbij bij voorkeur vaste geulen voor de telling 

 worden aangewezen, zoodat de telling ten allen tijde gemakkelijk te 

 controleeren is. De telling der diverse soorten wordt natuurlijk ge- 

 scheiden gehouden. Het aantal geulen, dat men per bouw telt, wis- 

 selt op de ondernemingen van 1 tot 30. Voor een soort, die met vele 

 bouws in den aanplant voorkomt, is het aantal geulen per bouw, 

 dat geteld wordt, natuurlijk minder dan voor een soort, die slechts 

 weinig bouws heeft. Het minimum per soort is 2 geulen. Door de 

 tellingen van elke soort in de verschillende tuinen te summeeren, 

 krijgt men voor elke soort de uitstoeling als gemiddelde van de 

 telling van minstens 1 of 2 maal zooveel geulen als de soort bouws 

 beslaat. Daar het aantal tellingen, waarvan men ten slotte het gemid- 

 delde neemt, voor de hoofdsoorten meestal eenigê honderden be- 

 draagt, wordt dat gemiddelde, al zijn de cijfers per geul niet altijd 

 juist, toch voldoend betrouwbaar. De moeilijkheid bij deze telling 

 blijft, dat men niet scherp kan aangeven, of een uitlooper moet mee- 

 geteld worden of niet. Meestal telt men alleen die uitloopers, waar- 

 van men zeker is, dat ze tot een behoorlijken stok uitgroeien; daarbij 

 worden vaak enkele dunne stokken voor één samengeteld. De tel- 

 lingen zijn dus niet geheel objectief, maar kunnen fabrieksgewijs 

 eenigszins door de subjectieve opvatting van het personeel verschil- 

 len. Voor één fabriek zijn de tellingen in diverse jaren wel verge- 

 lijkbaar, daar de telmethode dezelfde is gebleven. De uitstoeling 

 verschilt op de diverse ondernemingen nogal sterk, zooals b.v. de 

 cijfers van 100 POJ doen zien. (Tabel 2). 



Het droge jaar 14/15, maar vooral 18/19 en 19/20 vallen op 

 door hunne geringe uitstoeling. Er zijn toen vele stokken door de 

 droogte afgestorven. Het gunstige jaar 16/17 had de grootste uit- 

 stoeling. De ondernemingen verschillen onderling ook zeer in stok- 

 kencijfer. Boedoeran en Goedo hebben een hoog gemiddelde. Bala- 

 poelang. Ngandjoek en Redjosari een laag gemiddelde. De onder- 

 neming Bandjardawa, die een vijfvoetsverband heeft, haalt een uit- 

 stoehng boven het totaalgemiddelde. 



De rietsoorten verschillen onderling nogal in uitstoeling. Om 



