1583 (9) - 



Men ziet terstond, dat deze cijfers, behalve voor de drie laatste 

 soorten, in hooge mate overeenstemmen, vooral als men er rekening 

 mee houdt, dat de standaardcijiers der proeven tot en met 1918 loo- 

 pen. In de oogstjaren 1919 en 1920 werd de uitstoeling van 247 B 

 lager, doordat de soort tot de slechtste gronden be[)erkt bleef. Alle 

 verhoüdingscijfers zijn daardoor iets verhoogd. 



Terwijl in de vakkcnproeven de soorten precies onder dezelfde 

 omstandigheden opgroeiden, waardoor verdere factoren geen invloed 

 hadden, geldt dit niet voor den aanplant. Hier stonden de soorten 

 natuurlijk zeer verschillend, elk op haar grondtype. Daar de cijfers 

 bij de hoofdsoorten over zeer vele bouws uitgestrektheid gaan, ver- 

 oorzaakt dit geen verschil tusschen de cijfers uit de proeven en 

 uit den grooten aanplant. 15ij de ■:> laatste soorten is het eenigszins 

 anders. Oorspronkelijk, in 19l(j/17, werden ze bijna op alle onder- 

 nemingen geprobeerd, maar daarna hielden enkele fabrieken deze 

 soorten slechts voor speciale doeleinden aan. Daardoor hebben deze 

 cijfers niet zulk een algemeene waarde en stemmen zij ook niet 

 geheel met de cijfers uit de proeven overeen. 



De hier gegeven verhoüdingscijfers voor de uitstoeling zijn dus 

 als eigenschappen dier soorten op te vatten. Wanneer men de uit- 

 stoeling dier soorten op een onderneming telt, kunnen de cijfers wel 

 absoluut hooger zijn, maar moeten de rietsoorten in uitstoeling on- 

 geveer tot elkaar staan in verhouding dezer standaardcijfers. Wan- 

 neer een der soorten een geheel andere uitstoeling vertoont, dient 

 men daarvan de oorzaak op te sporen en kan men zoo een even- 

 tueele cultuurfout vinden. Men ziet uit deze cijfers, dat EK 28 als 

 soorteigenschap verreweg de geringste uitstoeling heeft. Toch is her- 

 haaldelijk beproefd, door het nemen van een nauwer plantverband, 

 meerdere stokken van deze soort te verkrijgen, in de hoop daardoor 

 een hooger product te halen. 



Wel kan men haar dwingen meer uitstoeling te maken, maar 

 het meerendeel dezer stokken sterft later toch af en de overgebleven 

 stokken geven dan, daar ze minder gunstig uitgegroei<l zijn, geen 

 hooger product. 



Lengte metingen. Deze geschieden bij voorkeur door in de geu- 

 len, waar de monsterstokken staan, bij een vasten stoel een meet- 

 stok te plaatsen, en wel zoo, dat voor elke rietsoort per tuin min- 

 stens één meetstok geplaatst wordt. De lengte wordt gemeten vanaf 

 het maaiveld tot het hoogst zichtbare bladgewricht. Op enkele on- 

 dernemingen worden verschillende stokken van den aangewezen 



