1737 



Fabrieksttixatie. 



(15) 



Op Boedoeran, Goedo, Meritjan, Ngandjoek, Bagoe en Soember- 

 kareng had de onderneming liet rietproduct in verband nnet vroe- 

 gere producties te lioog getaxeerd, en was mijne riettaxatie op grond 

 van den verkregen groeifactor veel dichter bij de werkelijkheid. 



Voor Remboen en Pagongan taxeerde ik hooger dan de onder- 

 neming en kwam het werkelijke product daar nog boven. Op Bala- 

 poelang was vrij juist getaxeerd, evenals op Pesantren S. en Petaroe- 

 kan, als men tenminste de door muizen beschadigde bouws weglaat. 



Voor Perning had ik mij niet aan taxatie gewaagd, daar ik niet 

 wist, hoeveel bouws door bandjir bescliadigd waren. Voor P.andjar- 

 dawa liet ik het na, daar het product der vorige jaren hier zeer 

 wisselvallig was. 



De soort stond hier deels op geilen grond, waar alles legerde, 

 deels op zeer droge tuinen, waar ze geweldig leed. Ik wist niet, 

 hoeveel bouws van elke groep voorkwamen. 



Het product van lledjosarie viel door de langdurige campagne 

 natuurlijk tegen. Over het algemeen taxeerde ik het suikerproduct 

 zeer juist; Dl 52 is voor de methode zeer demonstratief, daar de 

 meeste ondernemingen het product te hoog taxeerden, omdat ze er 

 geen rekening mee hielden, dat de soort later in den grond kwam. 



De voornaamste cijfers van de oogstjaren 1919 en 1920 als 

 gemiddelden van de 14 ondernemingen zijn : 



Door het kortere riet tengevolge van het later planten werd 

 het rietproduct, niettegenstaande de cijfers voor 1920 gunstiger wa- 

 ren dan voor 1919, veel lager. Daar het riet niet leed, zooals in 

 18/19, was het rendement veel beter dan in 18/19 en werd bijna 



evenveel suiker verkregen. 



