RS 
bedekt met een dikke laag nog volkomen groene bladeren, vruchten en 
takjes. De afgevallen bladeren zijn nog volkomen groen, alleen een weinig 
slap, terwijl zij ook hun gewonen glans missen. Bij pas afgevallen bladeren 
is nog niets van geel worden of verrotten te bespeuren; eerst later begint 
het steeltje te rotten op de plaats waar het aan den tak heeft vastgezeten. 
Is de ziekte reeds zoover gevorderd, dat de bladeren beginnen af te 
vallen, dan is het met de grootere stengeldeelen reeds treurig gesteld. Uit- 
wendig nog frisch en gezond, zijn de inwendige weefsels reeds geheel 
verwoêst. De rank blijkt dan inwendig reeds geheel blauwgrijs tot zwart 
verkleurd en week-rot te zijn. 
Het afsterven en verrotten van de rank strekt zich lang niet altijd tot de 
wortels uit. Integendeel, meestal komt het afsterven '/, tot 1 voet van den grond 
tot staan en is het wortelstelsel nog krachtig genoeg om nieuwe, schijnbaar 
gezonde uitloopers te geven, die echter na eenigen tijd ook weer afsterven. 
In de wortels worden hier en daar aaltjes aangetroffen. Deze hebben 
echter met de ziekte niets uit te staan. Ze komen ook slechts sporadisch 
voor, veel minder dan elders, waar zij ook in de mooiste tuinen soms bij 
massa’s voorkomen. 
Ziekteoorzaak. In de afstervende ranken zijn in stengel en takjes de 
houtvaten volkomen verstopt door schimmeldraden. Deze draden worden 
ook — zij het in minder groot aantal — aangetroffen in den schijnbaar gezond 
blijvenden wortelstomp van afgestorven ranken; eveneens in de jonge, 
krachtige uitloopers van die wortelstompen; eveneens, wanneer aan een 
steunboom een rank afsterft, in de overblijvende schijnbaar gezonde ranken. 
Deze schimmel bleek zoo algemeen aanwezig, dat het niet gelukt is op 
de onderneming ook maar één rank te vinden, die vrij van deze schimmel was. 
In één geval werd een geheele rank onderzocht, van het wortelstelsel 
tot aan de bovenste bladeren. Het was een vrij goed staande rank, die vroe- 
gerdoor ziekte was aangetast, maar thans weer nieuwe uitloopers gevormd had. 
Hoofdzakelijk bleek de schimmel voor te komen in den stengel. In de blad- 
stelen en in den wortel komt zij echter ook voor. Ook in het vruchtsteeltje; 
echter niet in de vrucht zelve. 
Het lijdt geen twijfel, dat het afsterven veroorzaakt wordt door deze 
schimmel, die aanvankelijk uit doorschijnende draden bestaat, maar later 
donker van kleur wordt. Tenslotte —en dit is kenmerkend voor deze schim- 
mel — verdeelen de draden zich geheel in reeksen afgeronde cellen, die ieder 
1 tot 2 oliedruppels bevatten, zoodat de schimmel een parelsnoervorm krijgt. 
Bestrijding. Indien de schimmel werkelijk de oorzaak van het afsterven 
is—en dit mag als vrijwel vaststaand worden aangenomen — dan staat de 
zaak der bestrijding zoo goed als hopeloos. 
Uit het feit, dat geen enkele rank zonder schimmel werd gevonden, mag 
