En AE: 
(bijna 80%) dan de overige gronden. Daar het gebonden water bijna 16/ 
bedraagt van de anorganische stof, wordt het wederom wa 200/, van het lutum, 
en zien wij in dit lutum een lateritische roodaarde, welke zeer nabij de 
lateritische geelaarde staat, in het vorige rapport reeds genoemd, en hier 
weder vertegenwoordigd door de gronden A III —B III — enz. 
3. Het humusgehalte leverde merkwaardige verrassingen; oogenschijn- 
lijk een (onverklaarbare) bevestiging van de uitspraak in ’t vorige rapport: 
„Hoe meer humus hoe slechter de grond voor peper”. 
Jammer is het, dat de „Demang ter beschikking” niet de dikte der 
lagen genoteerd heeft, want het humusgehalte der afzonderlijke lagen 
loopt wel zeer uiteen: 
en | _Geb. 
Pook Diepte ‚ Humus. | water. 
loopend Herkomst. ONE 
Nummer. | “|L in®/, v.d. droge stof. 
| Ì 
3622 A Paja benoea 1 |’ — ‚_ 10.38 5.21 
3623 5 II — 4.98 6.65 
3624 5 II —— 1.03 7.93 
3625 B Pangkal Mundo 1 — ISS Ameen 4:61 
3626 5 II — 180 | 6.92 
3627 5 UI — 0.96 7.12 
3628 C Lage grond I De 9.09 3.87 
3629 A II — 5.64 5 31 
3630 5 HI — 2503 1.51 
3631 D Kg. Kerantai 30 ZST 15471 
3632 EKg. Djeloetoeng 1 10 5.12 4.11 
| 36033") 5 HL 80 0.88 5:21 | 
Vergelijkt men deze cijfers met die van de goede tuinen (zie Eerste 
rapport), dan vallen de hooge cijfers van laag Il bij A, B en C onmiddellijk 
op, maar tevens de lage cijfers van den ondergrond van A, B en E. Daaruit 
kan men al dadelijk concludeeren, dat deze gronden nimmer eens diep 
omgewerkt werden. 
Maar verder? —Een verklaring, waarom de peper op deze gronden 
afsterft, is er toch niet mede gegeven. Vermeld wordt, dat de wortels na 
den eersten oogst neiging tot rotting vertoonen en afsterven; dan volgt voor 
de gansche plant hetzelfde lot; blijkbaar kunnen dus de wortels, verbreid 
