En 
Een gróót verschil tusschen den bovengrond en den ondergrond, zóó, 
dat de bovengrond véél meer humus bevat dan de ondergrond (A en B der 
zooeven genoemde zending, No. 3622-3627) is dikwijls, maar niet altijd 
(bijv. Soekamara 2), een aanwijzing van minder goeden pepergrond. Even- 
zoo en wellicht nog sterker een gróót verschil tusschen bovengrond en 
ondergrond, zóódanig, dat het gehalte aan gebonden water beneden véél 
hooger is dan boven. (Pangkal Mundo C. No. 3628-3630, — Gedongtataän 1: 
No. 3542-3556). Beide aanwijzingen laten zich begrijpen als verschijnselen 
behoorende bij een lang rustig onbewerkt stil liggen. Daarbij wordt de humus 
boven opgehoopt, en de fijnere lutumdeeltjes van den grond spoelen meer 
van den boven- in den ondergrond. Daarmede gaat gepaard een achteruit- 
gang der condities van water- en luchtvoorziening van de wortels; immers 
het onvermijdelijk gevolg moet zijn, zooal geen blijvend-, dan toch dikwijls 
voorkomend, min of meer stagneerend water in den grond; in elk geval 
gebrek aan lucht in den ondergrond. 
De Chef van het Laboratorium voor 
Agrogeologie en Grondonderzoek, 
E. C. Jur. MOHR. 
