BijLAGE IV. 
HET KWEEKEN VAN PEPER UIT ZAAD. 
Herhaaldelijk is de veronderstelling geuit, vooral van planterszijde, dat 
de achteruitgang van de pepercultuur te wijten zou zijn aan een degeneratie 
van de peperplant tengevolge van de voortdurende vegetatieve voortplanting. 
Als geneesmiddel werd voorgesteld het kweeken van peper uit zaad. 
In hoeverre zaailingen krachtiger planten geven dan stekken, is echter nog 
onzeker. 
Op de onderneming Getas in Midden-Java zijn in Juli 1914 eenige bedden 
peperzaad uitgelegd en in Augustus 1915 weer. 
Het zaad, mits goed gedekt tegen zon en regen, kiemt na ongeveer 2 
maanden, en wordt verspeend in bamboe mandjes, waarin de planten blijven 
tot ze ongeveer 15 maanden zijn. Daarna gaan de planten met mandjes en 
al in den grond. 
Op plaat XVII zijn eenige op deze wijze verkregen kiemplanten afge- 
beeld: boven eenige zaailingen van 2 maanden, beneden een van 15 maanden 
in zijn mandje en los daarnaast. De beworteling laat niets te wenschen over. 
Het is dus zeer wel mogelijk peper uit zaad te kweeken; een nadeel 
is echter, dat zoo verkregen planten minstens een jaar achter zijn bij stekken. 
