niet ze allen tot oosporenvorming te brengen, hoewel een aantal der daarvoor 
aangewezen voedingsbodems geregeld gebruikt werden. !) 
Wel vormden P. Fagi en P. Cactorum geregeld oosporen in over- 
vloed, maar van de vier soorten, waar het om te doen was, bleek dit alleen 
bij P. Jafrophae het geval. 
De waargenomen verschillen tusschen de vier bedoelde Phytophthora- 
soorten kunnen als volgt samengevat worden. 
Habitus. In de reinkulturen vertoonden P. Faberi, P. Nicotianae, 
P. Colocasiae en P. Jatrophae constant de volgende makroskopische 
verschillen. 
In tegenstelling met P. Hagi en P. Cactorum, die zwakke groeiers 
waren op gestoomde rijst en agarbodems, waren de vier genoemde soorten alle 
krachtige groeiers. Maakten de twee Europeesche soorten altijd weinig of 
geen luchtmyceel, de vier Javaansche soorten deden dít in vergelijking daar- 
mede rijkelijk. Van deze vier deed P. Nicotianae het spaarzaam en ijl, 
P. Faberi en. P. Colocasiae rijkelijk, terwijl P. Jatrophae dikke op 
watten gelijkende luchtmyceel-massa’s vormde. Op gestoomde rijst was de 
luchtmyceel-vorming altijd veel sterker dan op agarbodems. 
Conidiën. De vorm en grootte der conidiën was in alle kulturen aan 
zeer groote variatie onderhevig. Bij alle soorten werden gemakkelijk chla- 
mydosporen verkregen, die rond of elliptisch waren, een dikkeren wand 
hadden dan de conidiën en geen papille droegen, met alle overgangen tus- 
schen gewone condiën en deze chlamydosporen. 
In het algemeen kan echter gezegd worden, dat P. Colocasiae zich 
onderscheidt door zeer groote conidiën, P. Jafrophae door iets minder 
groote, meest asymetrische conidiën, P. Faberi door veel kleinere meest 
mooislanke conidiën, P. Nicotianae door kleine conidiën. P. Nicotianae 
heeft bovendien conidiën met een zeer groote papille, P. Faberi met een 
exceptioneel weinig uitstekende papille (vgl. Plaat IV). 
Infectieproeven. Zooals uit de in paragraaf 5 gegeven bijzonderheden 
blijkt, onderscheiden de vier Phytophthora-soorten zich bovendien volkomen 
door hun verschillend gedrag bij infectieproeven. k 
Oösporen. Daar alleen van P. Jatrophae oösporen verkregen werden, 
kon een vergelijking met de andere soorten niet plaats hebben. 
Wel bleek dat de antheridiën- en oogoniënvorming bij P. Jatrophae 
niet is van het Cactorum-type, maar van het infestans-type (vgl. Plaat V). 
1) Voor nadere bijzonderheden betreffende de kultuur van Phytophthora’s zij 
verwezen naar de bovenaangehaalde publicaties van COLEMAN en DASTUR en naar 
C.P. CLINTON in Report of the Conn. Agric. Stat 1909—1910, en naar G. H. PETHY- 
BRIDGE and. P. A. MURPHY, On pure cultures of Phytophthora infestans de Bary, 
and the development of oospores in Sci. Proc. Roy. Dublin Soc. XIII, 1913. 
