Zei 
en ook door proeven van anderen werd bewezen, maar het is praktisch 
onmogelijk de bespuiting op een onderneming in het groot uit te voeren 
zonder dat met de pap gemorst wordt en ook de latex gevaar loopt er 
mede verontreinigd te worden. Bovendien heeft de bereiding om praktische 
redenen schier altijd in of bij de fabriek plaats. 
Het boven sub 5 genoemde afschaven van boomen met houtwoeke- 
ringen in den bast loont de moeite niet, sinds gebleken is, dat vrijwel 
alle ondernemingen op Java op den duur moeten uitdunnen. Het is beter 
dergelijke misvormde en moeilijk tapbare boomen bij het uitdunnen te ver- 
wijderen. 
Het ontsmetten van de tapmessen wordt zelden of nooit toegepast, 
daar het werk van den tapper daardoor verzwaard wordt, het gebruik van 
vergiften zooals sublimaat altijd gevaarlijk is en contrôle op de toepassing 
vrijwel onmogelijk is. 
Het is voorts gebleken, dat bij de behandeling van den streepjeskanker 
een Carbolineum-oplossing ter sterkte van 20 ®/, voldoende is, terwijl niet 
onwaarschijnlijk zelfs met een 5 °/, oplossing reeds kan worden volstaan. 
Zien we thans welke resultaten met deze bestrijdingsmiddelen ver- 
kregen zijn, om daarna nog een enkel woord te wijden aan de vraag, 
welke wegen de bestrijding in de toekomst zal kunnen inslaan. 
We bespreken daartoe eerst de te Buitenzorg verkregen resultaten, 
daarna die verkregen op verschillende rubberondernemingen. 
De resultaten te Buitenzorg verkregen komen het beste tot hun recht 
zoo men den toestand in 1912 bij den aanvang van het kankeronderzoek 
vergelijkt met den toestand van nu, dus 3 jaren later. 
In de eerste voorloopige Mededeeling over den Hevea-kanker (Novem- 
ber 1912) werd van den toestand te Buitenzorg het volgende gezegd: 
„Ook in de Hevea-aanplantingen in den Cultuurtuin te Buitenzorg komt 
„de kanker voor en wel in zeer hevige mate. 
„In den proeftuin van het Agricultuur-Chemisch Laboratorium eveneens, 
„doch in niet zeer hevige mate (+ 5 °/, der getapte boomen), maar deze 
aanplant is nog vrij jong (6 jaar). 
„In een 25 jaren ouden aanplant in den Cultuurtuin te Buitenzorg 
vertoonen van de 62 boomen 33, dus 55 ©, een meer of minder ernstige 
kankeraantasting’’. 
Thans, einde 1915, zijn nòch in den Cultuurtuin nòch in genoemden 
proeftuin meer kankeraantastingen te vinden. Wel vindt men nog boomen 
met houtwoekeringen als gevolg van vroegere kankeraantastingen, maar 
nieuwe gevallen zijn in de laatste 1°/, jaar niet meer voorgekomen. 
Bij de beantwoording van de vraag hoe dit resultaat bereikt is, moet 
in de eerste plaats rekening gehouden worden met het feit, dat, vooral in 
