AE 
en daarbij aangegeven in hoeverre daarvan gevaar voor het rubberbedrijf 
te duchten valt. Misvormingen tengevolge van verwonding, door slecht tap- 
pen of uit andere oorzaak, blijven daarbij buiten bschouwing. Deze zijn, 
helaas, maar al te goed bekend, en behoeven daarom geen nadere bespreking ; 
bovendien weet ieder, wat ter voorkoming van dit euvel gedaan moet 
worden. 
In de laatste jaren is er herhaaldelijk op gewezen, dat groote houtwoe- 
keringen in den Hevea-bast het gevolg zijn van een voorafgaande kanker- 
aantasting. Als vanzelf is daarbij de vraag ter sprake gekomen, of alle 
houtwoekeringen en misvormingen van Hevea-bast daaraan moeten worden 
toegeschreven en of dus, met het verdwijnen van den kanker, ook al deze 
houtwoekeringen tot het verleden zullen behooren. 
Het antwoord daarop moet luiden, dat weliswaar door een drietal andere 
oorzaken misvormingen van den bast kunnen optreden, maar dat deze bij 
de huidige omstandigheden van zoo geringe beteekenis zijn, dat het praktisch 
alleen de houtvormingen na kanker zijn, waartegen de strijd zich heeft te 
richten, 
Achtereenvolgens bespreken wij de volgende vier verschijnselen: 
19. In zeldzame gevallen vindt men, meest bij jonge boomen, in de 
bladlidteekens op den stam, gladde, ronde, harde, houten knobbeltjes, niet 
grooter dan 1 tot 2 cM., die geheel los liggen in den bast en zeer gemak- 
kelijk met een mes er uit gewipt kunnen worden. Dit zijn de zgn. „erwten” 
(„nodules” of „peas”’). Op plaat VI is een stamstuk met een drietal derge- 
lijke erwten in bladlidteekens afgebeeld; op plaat IX, links, ziet men de 
erwten, nadat zij uit den bast gehaald zijn. 
2°. Vroeger meer dan tegenwoordig vindt men houtwoekeringen in den 
bast, die hun ontstaan danken aan het gebruik van den prikker. Zij zijn grooter 
en onregelmatiger dan de sub 1° genoemde en bezitten donkere kernen 
gevormd door de prikkerlidteekens, terwijl hunne plaatsing geen verband 
houdt met de bladlidteekens. 
39, De groote houtvormingen, die meerdere decimeters, ja soms meer- 
dere voeten groot kunnen worden en door hun grilligen vorm aan druip- 
steen herinneren, zijn het gevolg van kankeraantastingen (zie Plaat VII). Soms, 
vooral wanneer zij nog jong zijn, zijn zij klein en herinneren aan de echte 
„erwten” (zie plaat IX, rechts), meestal echter hebben zij van den beginne 
grootere afmetingen. 
49, De op plaat XIIl afgebeelde knobbelboomen zijn zeldzaam. De 
geheele stam en ook de grootere takken vertoonen van boven tot onder 
hetzelfde beeld: een onregelmatig golvend oppervlak, waarvan echter de 
heuvels en dalen overal vrijwel dezelfde afmeting hebben. 
Herhaaldelijk werden over deze houtvormingen door verschillende schrij- 
