boorder. 
EN 
Ratten en apen veroorzaken een gelijksoortige beschadiging, doordat zij 
in den drogen tijd het sappige gedeelte aan de jonge djatiplanten bij en 
onder den wortelhals opzoeken en afvreten. Niet zelden worden de planten 
geheel losgewoeld (ratten) of uitgetrokken (apen), in welk geval zij verloren 
zijn, terwijl zij ook door het enkele aanvreten te gronde kunnen gaan. 
Op gelijke wijze worden de djati-individuën aangevreten door stekel- 
varkens. Echter tasten deze ook veel grootere exemplaren aan, terwijl het 
opwoelen veel minder, het uittrekken in het geheel niet voorkomt. 
Eveneens aan en vlak onder den wortelhals werd aan den djati vraat 
door oerets (engerlingen) geconstateerd. Men merkt een verdikten voet 
op, met ruig hierover uitstaande schorsreepen; krabt men den grond rondom 
weg, dan vindt men onder de verdikking — welke veroorzaakt wordt door 
calluswoekering — een insnoering waar de bast en het cambium werden 
weggevreten. Zijn bast en cambium rondom doorgevreten, dan sterft de 
djati af; zijn doorloopende strooken gespaard gebleven, dan kan de boom 
zich herstellen en de wond ook weer overgroeien, er heeft tenminste een 
zeer sterke vorming van wondweefsel plaats. 
In een vorig verslag werd gewezen op de schade, die de rups van 
Duomitus ceramicus Wilk. (een Cosside) als boorder aan djatihout kan 
toebrengen. Dit insect werd reeds door SALVERDA beschreven in deel 
65 van het Tijdschrift voor Landbouw en Nijverheid; echter werd de 
„djatikankerrups”’ gedoopte plaag slechts vermeld voor te komen aan 
jonge djatistammetjes. Sedert werd het insect opgemerkt in djatistammen 
van alle leeftijden en afmetingen. Dit is geheel in overeenstemming met 
hetgeen E. P. STEBBING omtrent het insect meedeelt in „A note upon the 
Bee-holeborer of teak in Burma”. 
FICUS. 
De Directeur van het Caoutchoucbedrijf bij het Boschwezen schrijft: 
Evenals vorige jaren kwamen in alle ficusculturen boorders voor. Ernstige 
schade werd hierdoor echter niet aangericht. Andere ziekten of plagen in 
den ficus werden niet gerapporteerd. 
GAMBIR. 
De wd. Directeur van het Algemeen Proefstation vande A.V.R.O.S. schrijft: 
De ontdekking, dat de gambir ter O. K. van Sumatra veel last had van 
een Helopeltissoort (Helopeltis sumatranus RPKeE), deed de vrees geboren 
worden, dat deze soort t.g.t. zijn weg zou vinden naar de theetuinen. 
Sumatra's Westkust. 
Tijdens de droge maanden had de gambir vrij veel te lijden van rupsen- 
“vraat, terwijl eveneens een takboorder schade aanrichtte. Helopeltis deed 
“minder kwaad. 
