TEEN ENT LT ORTE 
an nt 
eg, 2e 
S. Ketter, begon te vreezen dat zijn geheele Criollo-aanplanting binnen 
afzienbaren tijd het slachtoffer zou worden. Zoo gingen in het jaar 1912 
ongeveer 1000 boomen van deze aanplanting, die toen ruim 17000 boomen 
telde, te gronde. 
Dit was voor den Heer KELLER aanleiding onze hulp in te roepen, 
teneinde een betere bestrijdingsmethode te vinden en zijn Criollo-aanplanting 
te redden. 
In Juni 1912 werden de eerste proeven begonnen. 
Omtrent de aanplanting zelf en de behandeling, die de boomen aan- 
vankelijk hadden ondergaan, moge hier nog eens vermeld worden, 
hetgeen ik reeds in Mededeeling No. 14 van het Proefstation Midden-Java 
schreef. 
„Op de afdeelingen „Bojong wetan” en „Bojong koelon” staan de 
Criollo-tuinen, tezamen 55 bouw. Deze tuinen zijn geplant in 1900/1901 en 
waren dus in 1912, toen de Administrateur, de Heer KELLER, onze hulp 
inriep ter bestrijding van de kankerziekte, ruim 11 jaar oud. 
„In de eerste 6 à 7 jaar had de ziekte weinig van zich doen merken. 
Toen echter de boomen 7 à 8 jaar oud waren — in 1908 en 1909 — begon 
de kanker op te treden. In de daarop volgende jaren nam hij allengs in 
hevigheid toe en in 1912 was de toestand zoo, dat nagenoeg geen enkele 
boom in den aanplant werd aangetroffen, waarvan de stam niet was geha- 
vend door oude of recente kankerplekken. 
„Het aantal boomen, dat in die jaren, d.í. van 1908 tot 1 Januari 1913, 
aan kanker te gronde is gegaan, bedroeg op de afdeelingen „Bojong 
wetan” en „Bojong koelon” tezamen 4.644 stuks van de oorspronkelijk 
aanwezige 18.576 boomen, d.i. niet minder dan 25°/,. 
„De behandeling, die tegen den kanker in dien tijd werd toegepast, 
bestond hierin, dat alle kankerplekken diep werden uitgesneden tot zoover, 
„dat geen verkleuring meer was te zien, en de wond vervolgens bestreken 
werd met een mengsel, bestaande uit gelijke deelen carbolineum en 
zwarte teer. 
„Dat deze methode niet doeltreffend was, blijkt uit de voortdurende 
toename van den kanker en het ieder jaar weer grooter aantal boomen dat 
aan de ziekte stierf. Trouwens reeds à priori moest een methode, waarbij 
de boomen zoozeer mishandeld worden, worden veroordeeld; bij het uit- 
snijden van de kankerplek toch werd vaak niet slechts een stuk schors tot 
over de geheele dikte weggenomen, doch ook nog een heel stuk van het 
hout, somtijds tot op het merg. 
„Enkele opmerkingen over de wijze van optreden der ziekte mogen 
hier worden ingelascht. 
