BENN. EE 
de rottende bladscheeden onder aan den stengel van die planten, waarvan 
alleen de onderste bladeren enkele gele strepen vertoonen, als in de blad- 
scheeden en in den onontwikkelden stengeltop van jonge planten, welke 
aan deze ziekte te gronde gingen, vindt men duursporen”. En van de 
oösporen speciaal wordt op bl. 10 gezegd, dat ze voorkomen „in dezelfde 
rotte planten, waar de chlamydosporen werden aangetroffen”. In het veld 
zijn ze echter volgens RurGers heel zeldzaam; slechts eenmaal heeft hij 
ze daar gevonden, echter in groot aantal in door de lyerziekte gedoode 
jonge maisplanten. 
Nu doet het voorkomen van de duursporen in rotte of doode lyerplan- 
ten eenigszins vreemd aan. Een dergelijk optreden van duursporen is, zoover 
ik het kon nagaan, tot nu toe onbekend gebleven in de twee geslachten 
Peronospora en. Sclerospora, waartoe de omolyer-schimmel volgens RUTGERS 
resp. BUTLER immers behoort. Chlamydosporen komen in deze twee 
geslachten niet voor. En als, oösporen gevormd worden, gebeurt dit altijd in 
de nog levende plant. De ontkieming geschiedt, nadat de sporen vrij zijn 
gekomen door afsterven van de plant. Wel echter vindt men duursporen van 
het geslacht Pythium in rottende plantendeelen. 
Wat verder achterdocht wekt, is, dat chlamydosporen zouden kunnen 
voorkomen in de rotte bladscheeden onder aan den stengel van planten, 
waarvan alleen de onderste bladeren enkele gele strepen vertoonen. Bij 
‚ planten, die door dezen vorm van de ziekte zijn aangetast, blijft immers 
het myceel tot de bladeren beperkt. In geen enkel geval heb ik het myceel 
van de gele strepen tot beneden in de bladscheede kunnen volgen, de 
strepen eindigen vóórdat ze de bladscheede hebben bereikt. Vindt men nu 
sporen in dergelijke bladscheeden, dan is, naar het mij voorkomt, de kans 
dus heel gering, dat ze in den ontwikkelingscyklus van de omolyer-schimmel 
thuis hooren. 
Daarentegen worden sporen, ook duursporen, van eenige andere soorten 
van het geslacht Pythium hier op Java dikwijls onder aan den stengel van 
verzwakte of zieke planten aangetroffen. De Pythium-soorten nu veroorzaken 
dikwijls een „rot”. 
Uit de beschrijving, die RuTGERS geeft van de door hem gevonden 
duursporen, welke tot de Iyer-schimmel zouden behooren, blijkt het dan 
ook duidelijk, dat hij inderdaad met sporen van eene Pythium te doen 
heeft gehad. 
Eerst dan de chlamydosporen. 
Er is reeds boven op gewezen, dat het myceel, dat de door RUTGERS 
waargenomen chlamydosporen heeft gevormd, èn een andere afmeting èn een 
anderen inhoud vertoont dan het gewone myceel van de Iyerschimmel. 
Inwendige, eenigszins-gemodifieerde conidiën zijn al waargenomen bij Pythium 
