en in een andere onder dezelfde groeivoorwaarden geplaatst; ook zij 
werden met een hoeveelheid water begoten. 
Na tien dagen vertoonden meer dan de helft van de kiemplantjes 
duidelijke rottingsverschijnselen. De stambasis zag er waterig uit, in sommige 
gevallen was al een bruinachtige verkleuring ervan waar te nemen. Bij het 
mikroskopisch onderzoek van dergelijke planten kon ik de aanwezigheid 
van het Pythium-myceel overal constateeren en meestal waren ook chlamydo- 
sporen in verscheidene ontwikkelingsstadia te vinden. Oösporen vond ik 
niet. Ofschoon de contrôleplanten er slecht uitzagen en rotting van blad- 
toppen voorkwam (die echter door een of ander schimmel met gesepterd 
myceel veroorzaakt was), bleef de stambasis gezond. 
Noch in de proefplanten noch in de contrôleplanten konden myceel 
of conidiën van de lyer-schimmel gevonden worden. 
Dus, naar dit alles te oordeelen, bezit de omolyerschimmel alleen een 
conidiënstadium, terwijl de duursporen, die tot nu toe door vroegere 
onderzoekers zijn waargenomen, òf van dierlijken aard zijn òf bij een secun- 
dair optredende schimmel, vermoedelijk een Pyihium-soort, behooren. Naar 
het schijnt komt dus deze Sclerospora-soort slechts in een conidiënstadium 
voor. Toch blijft natuurlijk altijd de mogelijkheid bestaan dat „echte” duur- 
sporen gevonden worden, hetzij in lyerzieke maisplanten hetzij op een 
andere voedsterplant. 
8 2. De systematische plaats van de schimmel. 
Zooals wij in bovenstaande paragraaf gezien hebben, bestaan er een 
aantal verschilpunten tusschen de door RuTGERS en de door schrijver dezes 
gegeven beschrijvingen van de omolyer-schimmel. Uit mijn waarnemingen 
volgt, dat het niet mogelijk is, de schimmel als een Peronospora-soort op te 
vatten, zooals RUTGERs doet; alles pleit ervoor, dat het een Sclerospora is. 
RUTGERS meent nu echter op grond van de volgende kenmerken, dat 
de schimmel van de omolyer een Peronospora en niet een Sclerospora is: 
a. oögoonium niet zuiver bolvormig, met dunnen wand; 
conidiophoor duidelijk herhaald dichotoom vertakt; 
conidiën zonder papille; E 
conidiën kiemend met kiembuis; 
het voorkomen van dichotome en draadvormige haustoriën. 
Gaan wij deze punten na, dan kÓmen we tot het volgend resultaat: 
a. de oögoniën behooren tot een Pythium-soort en kunnen dus niet 
als kenmerk voor een Peronospora in aanmerking komen; 
b. èn Peronospora èn Sclerospora hebben min of meer dichotoom 
vertakte conidiophoren; 
rans 
