ae en 
longis; sterigmis 15—20 mikron longis, rectis; conidiis oblongis, apice 
obtuse rotundatis, 28—45 >_< 16—23 mikron, per tubum germinantibus; 
oosporis non visis, 
Hab. in foliis et culmis Zeae Maydis in India orientalis (leg. BUTLER) 
et in Ins. Philippinas (leg. BAKER). 
S 3. Aanverwante Sclerospora-soorten. 
Over de meest verwante Sclerospora-soort, Sclerospora maydis BUTLER, 
werd hierboven reeds gesproken en gaf ook RUTGERS reeds uitvoerige 
inlichtingen. : 
Zooals RUTGERS vermeldt, komen de ziekteverschijnselen, door deze soort 
veroorzaakt, in veel opzichten overeen met de door Sclerospora javanica 
veroorzaakte, doch veroorzaakt zij bovendien het symptoom, dat de jongste 
internodiën verkort worden, waardoor de top „bunchy” wordt —een 
verschijnsel, dat zich bij de omo lyer op Java niet voordoet. 
Behalve deze twee Sclerospora-soorten zijn er nog twee, op welke de 
aandacht gevestigd moge worden, daar zij al op mais’ gevonden zijn, 
misschien ook hier te lande erop aangetroffen zullen worden, en aanleiding 
kunnen geven tot verwarring. 
Nauw verwant met Sclerospora javanica blijkt verder Sel. Sacchari MIYAKE 
te zijn, die op suikerriet, mais en nog een of ander grassoort voorkomt. 
Op suikerriet worden door deze schimmel bezemachtige misvormingen 
gevormd, die tot stand komen door een vroegtijdig uitloopen van de oogen 
(MIvAKE 1911). De bladeren van zieke maisplanten schijnen gele strepen- 
vormige verkleuringen te vertoonen. De conidiëndragers van Scl. Sacchari 
bereiken een grootte van 170 mikron; in andere opzichten komen zij vrij 
veel overeen met die van de javaansche omolyerschimmel. De conidiën 
echter zijn veel langer, dikwijls dubbel zoo lang als bij Sclerospora javanica, 
de breedte ervan is echter ongeveer dezelfde. Echte oösporen zijn waar- 
genomen. 
Tot nu toe ís de fungus alleen op Formosa gevonden, waar zij groote 
schade aan de rietcultuur veroorzaakt. 
De tweede Sclerospora, die op mais voorkomt, is Scl. graminis Schroet, 
die over de geheele wereld verspreid is en op een twintigtal grassoorten 
voorkomt, waaronder b.v. tarwe, mais en rijst. Op mais is zij tot nu toe 
in Zuid-Europa en Amerika gevonden. 
Deze Sclerospora veroorzaakt op jonge planten een zwakke gele ver- 
kleuring van de bladeren. Alleen hier vindt men de conidiënfructificatie. 
De meest opvallende ziekteverschijnselen treden eerst bij den bloei en de 
vruchtvorming op. Mannelijke zoowel als vrouwelijke inflorescenties worden 
aangetast en sterk misvormd, In de gedeformeerde trossen komt de oösporen- 
