EO es 
literatuur uitvoerige cijfers beschikbaar over sporenverspreiding door wind, 
waaruit blijkt, dat soms zeer groote afstanden afgelegd kunnen worden. 
Het lag dus voor de hand aan te nemen, dat ook voor de omolyer- 
sehimmel de wind een belangrijke factor voor de verspreiding der conidiën 
zou zijn. De genomen proeven hebben ook deze veronderstelling, die 
trouwens reeds door RACIBORSKI geuit was, bevestigd. 
Teneinde na te gaan, of inderdaad conidiën met den wind worden 
verspreid, werd de volgende proef genomen. 
Op verschillende afstanden 10 — 50 M. van een maisveldje, dat 
ongeveer 60 °/, zieke, rijkelijk conidiën dragende planten bevatte, werden 
groote petrischaaltjes op den grond uitgelegd. Daar de windrichting gedu- 
rende de proef O. — W. was, werd het grootste aantal der schaaltjes ten 
Westen van den aanplant uitgezet; ten Oosten stonden slechts twee schaaltjes. 
Het weer was zonnig en droog. De petrischaaltjes waren vóór het uitleggen 
met verdunde glycerine besmeerd om de conidiën op te vangen en vastte 
houden. Nadat zij 10 uur op het veld hadden gestaan, werden zij naar het 
laboratorium gebracht en onder het microscoop onderzocht. Ten einde het 
opzoeken der kleurlooze conidiën te vergemakkelijken werd eosine toege- 
voegd; de conidiën namen daardoor een intensief roode kleur aan. 
In alle petrischaaltjes, op één uitzondering na, konden er conidiën 
geconstateerd worden. Het aantal conidiën per schaaltje was bij schatting 
zeer uiteenloopend; de proef was trouwens ook niet op het verkrijgen van 
nauwkeurige cijfers ingericht en gevolgtrekkingen uit het cijfermateriaal 
zullen dus geen waarde hebben. Het doel van de proef werd echter 
“ bereikt: de aanwezigheid der conidiën in de lucht was aangetoond. 
Door een reeks van veldproeven heb ik verder kunnen bewijzen, dat 
de condiën van de lijerschimmel met den wind mee verspreid worden. 
Tegelijkertijd werd door die proeven ook getracht eenig inzicht van de 
afstanden, die de conidiën met behulp van den wind kunnen afleggen, te 
verkrijgen. 
Onderstaande proef kan als type doorgaan voor deze soort van proe- 
ven over conidiënverspreiding. 
Op vier perceeltjes, gelegen op het proefterrein Kaoeman van het 
proefstation voor tabak te Klaten (kota), werd 14 Mei 1917 mais uitgeplant, 
nadat de droge rijst, die op de vakken stond, uitgetrokken en de grond 
gepatjoeld was. Drie van de vakken werden met Vorstenlandsch maiszaad 
beplant, een ervan met z.g. Batoemais. !) 
1) Deze mais is afkomstig uit Batoe in het Malangsche en wordt geteeld c.a. 4000 
voet b.z., waar de omolyer niet voorkomt. 
