ES 
te bevestigen). De zware aantasting, die mais, géplant na riet, niet zelden 
vertoont, moet op een andere wijze verklaard worden. Het oogsten der 
rietvelden begint in de Vorstenlanden in Juli en de bevolking krijgt dus in 
dien tijd de gronden terug, die dan meestal onmiddellijk met mais beplant 
worden. Daarvóór, van April tot Juni, heeft dan echter reeds een belang- 
rijke uitbreiding der bevolkingsaanplantingen van mais plaats gevonden op 
andere gronden. Geleidelijk met het uitbreiden van de beplante opper- 
vlakte gaat ook de omolyer sterker optreden. Zoo zijn er op het oogenblik, 
dat de mais op de oude rietvelden wordt geplant, reeds in ruime mate 
infectiebronnen voor besmetting door conidiën aanwezig. 
Alle te velde gedane waarnemingen hebben dus steun gegeven aan de 
in het laboratorium tot stand gekomen opvatting, dat de omolyer-schimmel 
geen duursporen maakt. 
8 7. Verspreidt de ziekte zich met het zaad? 
Bij eenige van de meest belangrijke schimmelziekten der cultuur- 
_ gewassen heeft men de ervaring opgedaan, dat de ziekte optreedt, als men zaad 
van zieke planten gebruikt. Een onderzoek heeft dan meestal de aanwezigheid 
der ziekte verwekkende schimmel in den vorm van myceel in het zaad kunnen 
aantoonen. Een alombekend voorbeeld hiervar is bv. de stuifbrand der tarwe 
(door een Ustilago-soort veroorzaakt). $ 
Ook bij een Sclerospora-soort is dit geval geconstateerd: PEGLION 
constateerde dat het myceel van Sclerospora macrospora in het zaad door- 
dringt van de tarweplanten, die door deze schimmel zijn aangetast. 
Eigenaardig was echter, dat wel de planten, ontstaan uit niet geheel rijp 
zaad-materiaal, ziek werden, doch niet planten, ontstaan uit volkomen rijp 
zaad. 
Ook MASSEE (1913) maakt in een van zijn talrijke geschriften over 
plantenziekten terloops melding van het volgende geval van verspreiding eener 
Sclerospora-ziekte blijkbaar door geinfecteerd zaad. Zaden van suikerriet 
werden in Kew-gardens uit Frankrijk ontvangen en in den tuin uitgezaaid. 
Twee der jonge rietplanten bleken door een Sclerospora aangetast te zijn; 
het geslacht Sclerospora was vóór dien tijd in Engeland niet gevonden en 
MASSEE acht het daarom zeer waarschijnlijk, dat de ziekte met het zaad 
mee werd ingevoerd. 
Het lag dus voor de hand te onderzoeken, of ook het mycelium van 
de omolyer-schimmel (Sclerospora javanica) in het zaad dringt. Een waar- 
neming van RUTGERS scheen trouwens ook op die mogelijkheid te wijzen; 
van een zwaar lyerzieke plant werden in Juni 1915 8 zaden geoogst en 
op 24 Juni afzonderlijk uitgeplant. 3 Juli waren 5 dezer zaden opgekomen, 
waarvan er 4 vanaf het eerst blad lyerziek waren. Voortgezette proeven 
