en en 
met zaadmateriaal van zwaar zieke planten brachten toen echter geene 
bevestiging van de aanwezigheid van mycelium in het zaad. 
Een gunstige gelegenheid tot een groote proef in bovengenoemde rich- 
ting bood zich aan toen van een zwaar lyerzieken aanplant bij Buitenzorg 
een zestigtal kolven van zieke individuen geoogst konden worden. Bij het 
oogsten op 29 September 1916 werden alle zieke, kolfdragende planten uit 
den grond uitgetrokken, naar het laboratorium gebracht en daar de ziekte- 
verschijnselen van de plant en het uiterlijk der kolven voor iedere plant 
afzonderlijk genoteerd. ledere kolf werd vervolgens van een nummer voor- 
zien en op een droge plaats bewaard tot het uitplanten, dat op 10 Novem- 
ber 1916 geschiedde. Alle planten van eenzelfden kolf afkomstig kregen 
het kolf-nummer. Uitgeplant werd op een stukje grond, waar vroeger nooit 
mais had gestaan. Als contrôle zou dienen een aanplant verkregen uit zaad 
van gezonde planten uit het Buitenzorgsche. Het aantal zieke planten werd 
den 23 December bepaald. 
De uitkomst dezer proeven is op de Bijlage C vermeld. 
In het geheel zijn er uit het zaadmateriaal, dat afkomstig was uit de op 
Bijlage C vermelde zieke planten, 2009 planten opgekomen, waarvan 152 of 
7,6% door Sclerospora zijn aangetast, terwijl op het contrôleveld 1158 planten 
geteld werden, die in het geheel 56 of 4.9 ®/, zieke maisplanten opleverden. 
Het percentage aangetaste planten was dus op het eerste veld iets 
grooter, echter mag dit verschil niet worden toegeschreven aan infectie van 
uit het zaad; het ziektebeeld toont dit aan. Immers de 152 zieke indivi- 
duen vertoonen alle op slechts 2 uitzonderingen na, het ziektebeeld van 
het „derde type” welk type met zekerheid het gevolg is van een conidiën- 
infectie uit de lucht. 
Het resultaat dezer proef is dus als volkomen negatief te beschouwen. 
Een herhaling daarvan werd evenwel van belang geacht, aangezien het 
voor de contrôle gebruikte zaadmateriaal misschien niet als volkomen 
ziekte-vrij kon worden geacht. 
Proef 1. 
Bij de herhaalde proef werd voor het contrôleperceeltje zaad uit 
Batoe in het Malangsche (c: a. 4000 v. boven zee; dus boven de hoogte- 
grens van het voorkomen van omolijer) gebezigd, terwijl zaad van enkele 
der boven beschreven plantnummers (Nrs 2, 4, 7, 14, 16, 21, 36, 60, 66 
en 73) weer uitgezaaid werd. Den 20 Februari 1917 werd uitgeplant 
op hetzelfde stukje grond waar de vorige proef had gestaan, en den 3 
April werd het resultaat opgenomen. 
Zaden van de volgende nummers hadden deze keer geene zieke planten 
geleverd: 4, 14, 60, de vorige keer wel; het tegenoverstelde valt voor No. 16 
