Ore 
in den Oostmoesson, al is er ook gedurende een volle maand geen regen 
gevallen, worden telkens weer de jonge aanplantingen hevig aangetast, 
wel een bewijs, dat de vochtigheidsgraad van de lucht hoog genoeg is 
geweest voor de kieming. Een intensieve, lang aanhoudende droogte zal 
misschien de ziekte tegenwerken maar waarschijnlijk niet door de kieming 
te beletten daar de hoeveelheid water, voor de kieming noodig, uiterst 
gering is; het z.g. kiemdruppeltje hoeft slechts van microscopische 
grootte te zijn. Eerder zal de droogte een nadeelige inwerking uitoefenen 
op de ontwikkeling der conidiëndragers en conidiën en vooral den 
levensduur der conidiën verkorten en daardoor het aantal kiemkrachtige 
conidiën verminderen. 
De vochtigheidstoestand van de atmosfeer zal echter zeker reguleerend 
werken op het indringen van het kiembuisje door het huidmondje. Daar 
de schimmel op de huidmondjes aangewezen is om de plant binnen te kunnen 
dringen, is natuurlijk het open- of gesloten zijn der huidmondjes van groot 
belang. Het openen en sluiten van de huidmondjes wordt nu door ver- 
schillende factoren teweeg gebracht, waarvan een der belangrijkste is de 
vochtigheidstoestand van de lucht om de plant. 
In ’t algemeen gesproken bewerkt droge lucht de sluiting, vochtige het 
openen van het huidmondje. Dus zal gedurende droog weer het kiembuisje 
den toegangsweg tot het weefsel der plant gesloten vinden; de sluitende 
krachten zijn meestal zoo groot, dat het een kiembuisje zeker moeilijk zal 
gelukken, den tegenstand te overwinnen. 
Het vermogen der huidmondjes op buitenomstandigheden te reageeren 
ondergaat echter met den toenemenden leeftijd van de plant — misschien 
juister gezegd met den leeftijd van het huidmondje — zekere veranderingen, 
totdat het reactievermogen ophoudt. Nu kennen wij helaas nog niet de 
kroniek der veranderingen, die de maishuidmondjes doorloopen, laat staan, 
of verschillende maissoorten zich ten opzichte hiervan verschillend gedragen, 
en kunnen dus híer niet nader ingaan op deze voor de tijdelijke of constante 
immuniteit van de mais zoo belangrijk kwestie. 
Wat den groei van het mycelium in de plant betreft, oefent hier natuurlijk 
de voedsterplant den grootsten invloed uit op den verderen groei van het 
mycelium, terwijl buitenfactoren zooals luchtvochtigheid, bodemgesteldheid 
eerst in de tweede plaats komen. Welke factoren de vatbaarheid der mais 
voor de lyerziekte bepalen is niet bekend; wel hebben echter proeven 
uitgemaakt, dat de vatbaarheid niet onder alle omstandigheden dezelfde blijft. 
Mijne infectieproeven, uiteengezet in Bijl. B, hebben nu aangetoond, 
dat met den leeftijd van de plant haar vatbaarheid verandert. 
Het pas uit het zaad getreden kiemplantje is volgens mijn proeven in 
vrij hooge mate vatbaar voor een infectie; daarover geven b.v. de proeven 
