Lie 
aangetast wordt dan mais na een ander gewas. Op deze feiten laat zich 
nu misschien een afdoende bestrijding bouwen. 
Ik stel mij nu een proef als volgt voor: 
Als proefgebied wordt uitgekozen een vrij groot district, waar geregeld 
veel omolijer voorkomt. In dit district zou dan op een of ander manier 
het uitplanten der mais zoo geregeld moeten worden, dat na een zekeren 
datum geen nieuwe aanplantingen worden aangelegd. Hierdoor worden 
aan de omolyerschimmel de noodige jonge voedsterplanten onthouden 
Verder worde dan bepaald, dat bv. binnen een maand van dezen datum af 
de op het veld staande mais afgeoogst zal worden, alle maatregelen, die 
beoogen een successief schoonmaken van het district van de lyerziekte, 
dus een soort „rampassan’’ van de maiscultuur. Hoe lang het district vrij 
van mais moet blijven zal grootendeels afhangen van omstandigheden, die 
met de contrôle samenhangen. 
Een proef om de waarde van deze methode te toetsen staat thans als 
eerste punt op het werkprogramma voor de omolyerbestrijding. 
