Samenvatting. 
1. De omolyer-ziekte in de mais treedt in drie verschillende typen op. 
Eerste type: de planten blijven meestal klein, smalbladig, geelwit of 
geelgroen van kleur (Plaat U). Zij vallen dikwijls om wegens gebrekkig 
ontwikkeld wortelstelsel (tekstfig. 1). 
Tweede type: de planten zijn normaal van grootte; de bladeren ver- 
toonen gele strepen die van een gemeenschappelijke basis op den bladvoet 
uitloopen (Platen Il en III). 
Derde type: de planten zijn in alle opzichten normaal; alleen de basale 
bladeren dragen zeer smalle, scherp begrensde strepen, die nooit van een 
gemeenschappelijke basis uitgaan (Platen IV en V). 
2. De lyerziekte wordt veroorzaakt door Sclerospora javanica nov. 
nom. (Syn. Peronospora Maydis RAcIBoRsKI 1897. P. Maydis RUTGERS 
1916, Sclerospora Maydis BUTLER 1913 pro parte). Alleen de conidiën- 
fructificatie is tot nu toe bekend. De door RACIBORSKI beschreven duur- 
sporen zijn rustsporen van een Paramoecium; de door RUTGERS beschreven 
chlamydosporen en oösporen behooren tot een Pythium-soort. 
3. De door BurreRr uit Britsch-Indië beschrevene Sclerospora op mais 
is niet identiek met de javaansche omolyer-schimmel; zij moet Scl. Maydis 
BUTLER genoemd worden. Deze soort komt ook in de Philippijnen voor. 
4. De conidiën van Sclerospora javanica kiemen met een kiembuisje, 
dat door een huidmondje het blad binnengroeit. Het infectievermogen der 
conidiën duurt op het blad minstens een vollen dag; in of op den grond 
is 4 dagen als maximale duur te beschouwen. De conidiën worden met 
den wind verspreid. Door proeven in het veld kon de aanwezigheid der 
conidiën in de lucht aangetoond worden; geconstateerd kon verder worden, 
dat zij een afstand van minstens 1'/, paal kunnen afleggen zonder hun 
infectievermogen te verliezen. De maximale afstand der verspreiding is 
echter nog niet bepaald. 
5. Een groot aantal geslaagde infectieproeven met conidiën heeft 
aangetoond (zie bijl. B), dat de conidiën de belangrijkste en waar- 
schijnlijk zelfs de eenige verspreidingsorganen der omolyerschimmel zijn. De 
korte levensduur der conidiën wordt gecompenseerd door de zeer groote hoe- 
veelheid, waarin zij worden geproduceerd. Vroegere onderzoekers meenden 
in de duursporen de belangrijkste zoo niet de eenige belangrijke ziekte- 
