ee 
De vakken 1, 2, 5 en 6 zijn beplant geweest met zieke mais; 3, 4, 7» 
en 8 waren onbeplant. 
Den 8 Juni werd uitgeplant. In vier vakken, 1, 3, 6 en 8 werd het 
maiszaad diep uitgeplant, d.w.z. op een diepte van 10 tot 15 c.M., om daarop 
een groote infecteerbare oppervlakte van het hypocotyl te verkrijgen. De 
vakken 2, 4, 5, 7 werden op de gewone wijze, 3 à 5 c.M. diep beplant. 
Den 12 Juni waren de maisplantjes boven den grond zichtbaar. 
Aantal ziekte planten op 25 Juli 1917. 
vak 1 vak 5 
4 ziek 17 ziek 
op op … 
916 1325 
vak 2 vak 6 | 
13 ziek 8 ziek 
op op 
908 1014 
vak 3 vak 7 
7 ziek 14 ziek 
op op 
770 1063 
vak 4 vak 8 
9 ziek 5 ziek 
op op 
A7 1034 
Uit de tabel blijkt, dat er practisch gesproken geen verschil bestaat 
in ziektecijfer tusschen de veldjes op den ouden maisgrond gelegen (vak 
1, 2, 5 en 6) en de anderen (vak 3, 4, 7 en 8). De in of op den grond 
aanwezige conidiën hebben dus niet tot een vermeerdering der ziekte- 
gevallen kunnen bijdragen. Deze proef wijst dus erop dat conidiën in of 
op den grond niet 5 dagen lang — van 7 tot 12 Juni — haar kiemvermogen 
konden behouden, ín elk geval niet ín een aantal om ermee rekening te 
houden. Het verschil in aantal zieke planten op de vakken 1, 2, 5, 6 met 
dit aantal op de vakken 3, 4, 7 en 8 is slechts 7; zoodat de conclusie 
slechts kan luiden, dat geen verschil in infectie ís te bespeuren op het 
gedeelte waar de mais gestaan heeft en ’t overige gedeelte. Gaan wij nu 
na, of het verschil in uitplantingsdiepte van invloed is geweest op het 
optreden der ziekte, dan valt er een klein verschil te constateeren tusschen 
diep en ondiep beplante perceelen. Het aantal zieke planten is iets kleiner 
in de diep beplante vakken (de vakken 1, 3, 6 en 8); in deze vakken is 
