GRAANSCHURFT. 
(Gibberella Saubinetii (Dur. & Mont.) Sacc. = Fusarium 
rostratum Appel & Wollenw.) 
De Gibberella-ziekte verraadt zich gewoonlijk eerst nadat de bloei 
afgeloopen is en wel door een lichte verkleuring van de aren. De kafjes 
van de bloem vertoonen bruin gekleurde plekjes, die zich vrij snel uitbreiden. 
Langzamerhand worden de kafjes geheel geelgrijs. Tegen dezen tijd of al 
vroeger vertoonen zich rood gekleurde kussentjes aan de basis en de kanten 
van de aangetaste bloemdeelen (fig. 2 plaat 1). Hieraan ontleent de ziekte 
den vrij veel gebruikten naam van „roode schurft”. Bij een hevigen aanval 
van schurft kan soms de heele aar aangetast zijn. Het komt ook voor, dat 
de kafjes over hun geheele oppervlakte en ook het rijpe zaad door de Fusarium 
overgroeid is, vooral bij oudere aantasting. 
Het mikroskopisch onderzoek der roode schimmellaag tusschen en op 
de kafjes toont volkomen overeenstemming tusschen de schimmel, die de 
javaansche tarwe had aangetast en de Fusarium, die de europeesche „graan- 
of tarweschurft’ veroorzaakt. De zeer zwak rose gekleurde conidiën ver- 
toonen den eigenaardigen vorm van een sikkel met spitse eindpunten, die 
door een aantal dwarswanden in meestal 5 of 6 cellen gedeeld is (fg. 5, 
bl. 8). De lengte der conidiën varieert binnen vrij wijde grenzen: van 30 
tot 60 mikron; de breedte bedraagt gewoonlijk 3,5 tot 5 mikron. Van 
ongeveer dezelfde. breedte zijn ook de conidiën-dragers. Deze kunnen òf 
alleen staan òf tot dikke bundels samenhangen. De conidiëndragers onder- 
scheiden zich bij Fusarium weinig van het gewone mycelium, dat uit dunne 
roseroode, gesepteerde draden bestaat. 
Reeds eenige weken vóór den oogsttijd zijn de aangetaste aren al geheel 
bruin verkleurd; in plaats van de Fusarium-vegetatie treden thans de perithe- 
ciën van den fungus op („Gibberella-stadium’). Op het oude Fusarium- 
mycelium ontwikkelen zich de peritheciën in kortere of langere rijen. 
De peritheciën vertoonen zich, met het bloote oog gezien, als zeer 
kleine, zwartglanzende puntjes. Onder het mikroskoop zijn zij echter niet 
zwart maar scherp blauw of paars. Meestal staan zij in kleine groepjes van 
3 tot 10 bijeen. Te vermelden is verder, dat zij als het ware met een 
lederachtige ruwe huid bekleed zijn en dat zij zich openen mef een kleine spitse 
opening. Volgens STEvens heeft Gibberella toegespitste asci, 60 — 75 mikron 
lang en 10—12 mikron breed. Zelf heb ik geen rijpe asci gezien; volgens 
