DE HELMINTHOSPORIUM-ZIEKTEN. 
Evenals de reeds vermelde ziekten treden ook bovenstaande Helmin- 
thosporium-ziekten in de aren der hier op Java geteelde tarwe op. Zij worden 
door Helminthosporittm-soorten veroorzaakt, die beide een ziektebeeld van 
eenzelfde uiterlijk te weeg brengen. Worden in Europa door Helminthospo- 
rium-soorten bladziekten veroorzaakt, hier tasten zij voor zoover bekend 
alleen de aren aan. 
De aangetaste aren krijgen aanvankelijk een geelachtige kleur; naarmate 
de conidiëndragers en conidiën erop uitgroeien, krijgen zij een donkerbruine, 
fluweelachtige oppervlakte. Het schimmelweefsel doorwoekert niet alleen de 
kafjes maar dringt ook vaak in het zaad door. Het aangetaste zaad ziet er 
verschrompeld uit en is gewoonlijk duidelijk kleiner dan het gezonde. De 
mogelijkheid schijnt te bestaan, dat besmet zaad een bron van infectie is 
hetzij door van het begin af geinfecteerde planten te leveren, hetzij 
door de vorming van conidiën direct uit het in het zaad aanwezige schimmel- 
weefsel, hetwelk dan later gezonde planten kan aantasten. Waarschijnlijk 
infecteeren èn deze èn de op de aren gevormde conidiën de volgende 
aanplanting. 
Tot nu toe is hier de schade door Helminthosporium teweeg gebracht 
onbelangrijk; zij kan op hoogstens 1°/, geschat worden. 
Hieronder volgen eenige gegevens over beide Helminthosporium-soorten. 
Helminthosporium (gramineum (Rab.) Erik.?). 
De conidiëndragers bestaan uit 5 tot 7 donkerbruine cellen, die een 
lengte van 120 tot 220 mikron en een breedte van 7 mikron hebben. De 
conidiën kunnen bijna even lang worden als hun dragers en zijn altijd veel 
breeder; de lengte varieert tusschen 65 en 110 mikron, de breedte van 15 
tot 20 mikron. Zij zijn lang wormvormig, iets gebogen en door 8 tot 10 
dikke dwarswanden in 7 tot 11 cellen gedeeld (zie fig. 7 bl. 11). 
Over de levenswijze van deze Helminthosporium op Java valt thans 
nog niets zekers mede te deelen. Omtrent zijn levenswijze in Europa moge 
het volgende vermeld worden. 
Helm. gramineum tast in Europa voornamelijk de bladeren van ver- 
schillende graansoorten aan, waar hij eerst gele, later donkerbruine, lang- 
werpige plekken veroorzaakt. Op deze plekken vertoonen zich later de 
conidiën. Eenige auteurs beweren, dat de infectie locaal blijft en zich slechts 
door de conidiën verder verspreidt, andere daarentegen, dat vaak het myceel 
