RN 
IL. De kever. 
De kevers zijn van 6,6 tot 7,9 m.M. lang, buiten de sprieten, die 2'/, 
à 23/, m.M. lang zijn. De kleuren zijn, zonder loupe gezien, sprieten en kop 
donkerbruin, borststuk oranje-bruin, pooten oranje-bruin en dekschilden zwart. 
Een meer in details tredende beschrijving volgt hieronder. 
a. Detailbeschrijving. 
Lengte lichaam bij de mannetjes (10 exemplaren gemeten). 
(ATS Gl ONAT7EIE 6:0n0:1 ONT: IMO OPT mEME 
Lengte lichaam bij de wijfjes : 
Boe ORT TE OREN KO Tee Lel om ME 
Lengte der sprieten was bij 8 gemeten wijfjes 2%/, en bij 2 andere 2!/, m.M. 
5 5 Dn ND „mannetjes: 23/40t Penor WU 2e 
Kop: clypeus, frons en vertex roodbruin tot donkerbruin, frontaal 
uitsteeksel idem. 
De monddeelen liggen in een cirkelvormige omlijsting, horizontaal onder 
aan den kop; zij zijn bruin, uitgezonderd de kaken, die zwart zijn. 
De facetoogen zijn gitzwart. Het kopskelet is van putjes voorzien. 
Sprieten: scapus tonvormig, veel grooter en dikker dan de eveneens 
tonvormige leden van den funiculus; kleur als vertex en frons, basale leedjes 
van den funiculus bruin; naar de spits worden de leedjes allengs donkerder ; 
het toplid is toegespitst, de kegelvormige top is bruinachtig. 
De vijf apicale leedjes bij beide sexen van onder dof. 
jonge klapperplant, doch de mogelijkheid blijft bestaan, dat onder bepaalde omstandig- 
heden zij ook aan oude klappers belangrijke schade kan aanrichten. 
Te Padang viel het mij op, dat de door de hierin behandelde soort beschadigde 
jonge planten opvallend door een schimmel schenen te worden aangetast en het kwam 
mij voor, dat het afsterven van de bladeren dikwijls meer door schimmelaantasting 
dan door de eigenlijke vreterij plaats vond. Een aantal door Bronthispa en een schimmel 
aangetaste bladeren zond ik met bovenstaande opmerking aan Dr. C.J. |. VAN HALL, 
die zoo vriendelijk was de bladeren te onderzoeken en dienaangaande schreef: 
„Het blijkt, dat inderdaad een schimmel, en wel Pesfalozzia palmarum, zich op de 
bladeren heeft gevestigd en het is heel merkwaardig om te zien, hoe de schimmel inder- 
daad blijkbaar aangegrepen heeft op het door Bronthispa aangevreten plekje en zich 
rondom dit plekje heeft uitgebreid. ..— „Het is een zeer interessant geval. Voor 
dieper onderzoek ontbreekt mij helaas de tijd.’ 
Naar aanleiding van het bovenstaande zou schrijver willen opmerken, dat het zeker 
interessant zou zijn ook in het algemeen na te gaan in welke mate het optreden van 
bepaalde voor planten pathologische schimmels in verband staat met voorafgaande 
insectenbeschadiging. 
De aandacht van Mycologen en Entomologen zij op dit, m.i. voor de phytopathologie 
niet onbelangrijke punt gevestigd. 
