En 
den thorax in, sculptuur fijne dwarse plooitjes, ijl behaard; kleur zwart, 
met flauwen blauwen glans; scutellum vrij groot, met glimmend me- 
taalgroenen glans; abdomen donker, driehoekig, korter dan den thorax, breed 
aangezet; vleugels: met zeer primitief aderstelsel, subcosta, zeer korte radius 
en postmarginalis; doorschijnend, behaard, rand grootendeels gewimperd; 
pooten: tarsus van alle pooten 5-ledig. femora donker, rest lichter, tot geel; 
tibiae met spoor, die van de voorpooten gebogen, die van de andere 
pooten recht. 
Tusschen mannetje en wijfje is geen noemenswaardig verschil in kleur, 
lichaamsvorm en sculptuur, uitgezonderd dat de legboor bij hetlaatste dui- 
delijk uitsteekt. Het opvallendste verschil uit zich in den vorm der sprie- 
ten. Deze bestaan bij beide sexen uit een schijnbaar tweedeeligen scapus 
(grondlid) *), één pedicellus en een funiculus bestaande uit zeven leden 
bij beide sexen. Bij het wijfje schijnt de funiculus uit 9 leden te bestaan, 
doordat het laatste knotsvormige lid driedeelig is. Verder zijn bij het 
mannetje de leden van den funiculus vrij lang behaard, bij het wijfje korter. 
„(Zie pl. 2 afbeelding 2 en 3). Tusschen pedicellus en funiculus schijnt mij 
éen ringlid aanwezig te zijn. 
Het wespje heeft de meeste kenmerken met de Chalcididae gemeen. 
Ontwikkelingsduur, levensduur biologische bizonderheden. 
Betreffende de ontwikkelingsduur van den parasiet in het Bronthispa- 
ei werd het volgende waargenomen. 
Een op 4 April gelegd Bronthispa-ei werd 5 April, vanaf 4 uur’s mid- 
dags tot 6 April 7 uur ’s morgens bij een aantal wespjes gelaten. Den 22sten 
April verscheen het parasitisch wespje uit het aangestoken ei, zoodat de 
ontwikkelingsduur 16 à 17 dagen bedroeg. 
Het gelukte, de wespjes onder zeer gunstige omstandigheden tot 18 dagen 
in het leven te houden, zoodat de wijfjes tijd genoeg hebben om hun gastheer 
op te sporen. 
Steeds verscheen slechts éen wespje uit ieder Bronthispa-ei. Bij het 
uitkomen maken de wespjes bijna altijd een gaatje aan de onderzijde van 
het ei; slechts één keer werd ook een gaatje aan de bovenzijde opgemerkt. 
Door de keverlarve verlaten eieren vertoonen geen gat, doch een spleet aan 
een der polen van het ei. 
XI. Bestrijding. 
Afgaand op mijne ervaring opgedaan aan de Westkust van Sumatra, is 
de onderhavige plaag slechts als gevaarlijk te beschouwen voor klapper- 
1) Het onderste deel van den scapus behoort vermoedelijk niet daartoe, doch is 
waarschijnlijk de sprietwortel (radicula). 
