DE GESTREEPTE DIKKOPRUPS VAN DEN KLAPPER 
(Hidari Irava MOORE) 
L Vroegere berichten over deze plaag; economische beteekenis. 
Herhaaldelijk heeft deze plaag in de Nederlandsch Indische literatuur 
vermelding gevonden. En al heeft ze blijkbaar nimmer afmetingen aange- 
nomen als b.v. de beruchte Brachartona catoxantha Hamps., zoo kan Hidari 
met enkele Slakrupsen, die op klapper voorkomen, toch gerekend worden 
nu en dan lokaal aanmerkelijke schade aan te richten. Daarom werd deze 
soort, naast andere belangrijke klapperinsecten, in studie genomen. 
DR. J. C. KONINGSBERGER heeft Hidari in Teysmannia herhaaldelijk 
als aanrichtster van belangrijke schade vermeld en zijn vroegere berichten 
daaromtrent dagteekenen reeds van 1893. 
Op Java trad zij o.a. schadelijk op te Pekalongan en Garoet, terwijl 
zij door PiEePERS vermeld wordt voor Depok (West-Java), Buitenzorg, Sin- 
danglaja, Tjimahi en Tjiletoe (Zuidbaai). Daar Sindanglaja op bijna 1100 
M. boven zee ligt, strekt haar verticaal verspreidingsgebied zich tot ver in 
de tweede zone van JUNGHUHN uit. 
Op Sumatra schijnt Hidari ook sterk verspreid te zijn. We ontvingen 
berichten en materiaal van Moeara Enim (Oostkust) en Siboga (Tapanoeli). 
In Teysmannia deel XIX wordt het voorkomen van deze soort van Sawah 
Loentoh (Westkust) gemeld, en ten slotte heeft schrijver zelf Hidari herhaal- 
delijk gevonden te Padang en omgeving. Ernstige schade deed zij daar 
volgens ingekomen berichten slechts zelden. 
De Landbouwkundig ambtenaar voor Bali, de Heer E. G. Wijers, deelde 
mij verder mede: „Laatst werd ik met een spoedopdracht naar Zuid Bali 
gezonden omdat er een hevige plaag in de klappercultuur was uitgebroken. 
Ik ging er heen en vond dan ook een rupsenplaag, die een klein complex 
boomen absoluut kaal hadden gevreten. Het waren letterlijk „sapoe lidi’s” 
geworden. De plaag was beperkt tot een groote duizend boomen en zeer 
eigenaardig was, dat de grenzen van dit complex van de naastliggende 
boomen met rechte lijnen te trekken waren. Aan den eenen kant waren de 
boomen kaal, en daar vlak naast bijna geen vraat. Ik determineerde vlinder 
en rups met behulp van het artikel van Keuchenius in Teysmannia en 
vond dat het Hidari lrava Moore moest zijn”. 
In de Padangsche Bovenlanden merkte ik de karakteristieke vreterij op 
te Fort de Kock, Fort v. d. Capellen en verder te Pajacombo. Volgens den 
landbouwleeraar zijn het ook waarschijnlijk deze rupsen geweest, welke in 
