mt 
De larfjes van dezen parasiet verlaten, wanneer ze volwassen zijn, de 
aangetaste rups door hare huid en spinnen dan onmiddellijk elk een ongeveer 
4 mM lang en 1!/, mM breed pluizig, wit coconnetje. Men vindt meestal 
een vrij groot aantal dezer coconnetjes op het blad gehecht; soms zit de 
geparasiteerde rups er nog bij. De laatste kan — zooals ik waarnam — nog 
wel 9 dagen in leven blijven, doch tot pop bracht het tot nu toe nog geen der 
geparasiteerde rupsen; alle stierven tevoren. De geparasiteerde rups is, wan- 
neer de larfjes der sluipwesp haar verlaten hebben, kenbaar aan de vele 
zwarte stipjes waarmede zij bedekt is ; het zijn de wondjes welke de uitkruipen- 
de sluipwespjes bij het doorboren der rupsenhuid veroorzaakt hebben. 
Uit zes rupsen verschenen in de waargenomen gevallen niet minder 
dan resp. 18—77—122—44-—30 en 27 sluipwespjes uit ééne rups! 
De wespjes bijten bij het uitkomen een klein rond kapje van het witte 
coconnetje, dat evenwel daaraan gehecht blijft. De wespjes kwamen 4 à 6 
dagen na het inspinnen der larve uit de cocon. 
Chalcis spec. (Pop-parasiet). 
Behalve de drie parasieten, welke uit de rups werden gekweekt, 
heeft Hidari op de Westkust van Sumatra ook nog een pop-parasiet en wel 
een sluipwesp van het genus Chalcis (of van een nauw daaraan 
verwant geslacht). Daar typische vertegenwoordigers van dit genus 
elders zijn afgebeeld (men zie „De Dierlijke vijanden van de Koffie- 
cultuur op Java’ door Dr. KONINGSBERGER dl. 1 pl. 4 fig. 14 en 15, 
en „Indian Insect Life” door MAXWELL LEFROY pag. 172), meen ik 
afbeelding der onderhavige spec. te mogen nalaten en met eene beknopte 
beschrijving der voornaamste kenmerken te kunnen volstaan. 
Mannetje: Lengte: 9 mM., breedte ongeveer: 1'/, mM., kleur: 
zwart, uitgezonderd de tarsen van alle pooten, welke bleekgeel zijn, de 
tibiae der voorpooten (behalve een lang-ovale vlek, aan de onderzijde, 
die zwart is); de apices der voor-, midden- en achter-femora, de 
midden-tibiae (behalve een spoelvormige zwarte vlek aan den bovenkant) 
en de buitenste overlangsche helft der achter-tibiae, die alle heldergeel 
zijn gekleurd. Bij de achterste tibiae verloopt het geel distaal in 
bruinachtig rood. 
Uit Hidari werd slechts één mannetje verkregen. Uit de poppen van een 
Thyca-soort, waarvan de rups op Loranthus leeft, vermoedelijk Thyca 
Egialea Cram., werd evenwel dezelfde Chalcis in groot aantal gekweekt. 
‘De poppen dezer soort waren zoo sterk aangetast, dat slechts enkele 
van verscheidene tientallen poppen vlinders leverden, uit de rest kwamen 
Chalcididen, uit elke pop steeds één exemplaar. Daardoor kan ik nog 
de volgende bizonderheden inzake het wijfje mededeelen. 
