IT 
zen, zoodra zich sporen van vreterij, i.c. kale lidi’s vertoonen, tot weg- 
vangen of bespuiten over te gaan. Teneinde na te gaan, in welke mate 
Hidari-rupsen voor maaggiften gevoelig zijn, werden laboratorium-proeven 
genomen met Loodarsenaat en Parijsch groen. Het onderstaande staatje 
geeft voldoende inzicht betreffende de doeltreffendheid dezer insecticiden. 
Gebezigde insecticiden. 
Aantal dagen, waarbin- | 1/09 Parijsch 2 9% Lood- 5 % Lood- | … 
bij hongerproef. 
nen de rupsen stierven. Groen. arsenaat. arsenaat. 
1 dag. 10 12 15 
2 dagen. 9 4 TES 
3 dagen. — EE 2 
TE 4 dagen. 1 3 RE « 1 
5 dagen. — — edn % 1 
en 
Totaal aantal proefdieren| 20 | 20 20 5 
1 °/oo Parijsch Groen en 5 0/, Loodarsenaat geven dus het snelst resultaten. 
Jonge klapperplanten, welke met bovengenoemde insecticiden bespo- 
ten werden, vertoonden tengevolge van die bespuiting geen beschadiging. 
Voor het geval, dat de rupsen, na de bespuiting der boomen, mochten 
gaan trekken, kan men om de stammen lijmringen aanbrengen, om te ver- 
hinderen, dat de rupsen van de bespoten op de onbespoten boomen over- 
gaan. Waar de bespuiting onuitvoerbaar is, blijft niets anders over, dan het 
laten wegzoeken der rupsen en poppen en in ouden aanplant desnoods 
kappen en verbranden der aangetaste bladeren met rupsen en poppen. 
Indien men overgaat tot het laten wegzoeken der rupsen en poppen, 
wat uiteraard wel uitsluitend in jongen aanplant toegepast zal kunnen wor- 
den, late men de rupsen enz. binnenbrengen en drage zorg, dat de bin- 
nengebrachte parasieten-coconnetjes en tonnetjes niet vernietigd worden. Men 
late deze in afzonderlijke droge bamboekokers verzamelen en plaatse ze 
mierenvrij in fleschjes, zoodanig dat de parasieten, als zij uitkomen, hun 
weg naar buiten kunnen vinden, waar zij er weer toe kunnen bijdragen, 
dat de buiten overgebleven rupsen niet te sterk in aantal toenemen. 
Het vernietigen der hyper-parasieten is practisch moeilijk uitvoerbaar 
en zal in de practijk dus wel nimmer in toepassing worden gebracht. 
De aanwezigheid der hyper-parasiet is echter geen reden, om de 
parasieten niet te sparen, vooral omdat de eerste vrij zeldzaam bleek te zijn. 
Padang, September 1918. S. LEEFMANS. 
