BATAViASCHE VOGELS, II. 



DOOR 



A. G. VORDERMAN. 



{Vervolg van Deel XLl blz. 211). 



UIULA SELOPUTO (scklegV 9 



Ikl. i«aam: Hoekocbeloek. 



Ofschoon op de hoofdplaats zelve zeldzaam aanwezig, wordt 

 deze uil in de omstreken, vooral nabij l)osschen, vrij veelvuldig 

 aangetroffen. Het Leidsche museum bezit slechts eenige weinige 

 exemplaren van dezen fraai geleekenJen vogel, die allen van 

 Java afkomstig zijn , hoewel Wallage een exemplaar van Penang 

 machtig werd , en Jerdon het voorkomen dezer soort in Burmah 

 vermeit. 



Vrouwelijk individu geschoten nabij Pepanggo, 26 Februari 1882. 



Alle bovenste bekleedselen van den romp, zoomede de bovenste 

 vleugeldekvederen zijn donker chocoladebruin gekleurd, doch 

 nemen op den kop en langs de vleugelranden een donkerder 

 tint aan, terwijl de rug het lichtst is. Dit bruin is door ronde 

 of ovale witte vlekken die met zwart omzoomd zijn, allerwegen 

 afgebroken. Op den kop worden deze witte vlekjes regelmatig 

 gepaard aangetroffe.i , doch op de vleugeldekvederen zijn zij 

 onregelmatiger geplaatst en bij de rugvederen nemen zij den 

 vorm van witte dwarshanJjes aan. Enkele schoudervederen 

 zijn wit met zwarta'^hlige d warslijntjes. Langs de zijden 

 van den hals en op den krop wisselen witte en chocolade- 

 bruine dwarsbanden elkander af, op eene breedte van ± 0.4 

 centimeter. De kin is wit. Hel gelaat bestaat uit Iweebrils- 



