102 



schen Archipel, ja zelfs in Australië a;ingetroffen wordl. In A^e- 

 (lerland draagt het vlugge vogeltje den naam van Steenvink. 



Vrouwelijk individu, gescholen langs het Goenoeng-Sarie-ka- 

 naai nabij Kampoeng Bandan 16 Februari 1882. 



De vogel gelijkt veel op een Totanus, doch heeft een verlengden 

 slaart, die min of meer wigvormig toeloopt en verder dan de 

 punten der samengelegde vleugels reikt. 



Alle bovendeden bronsachtig grijsbruin ; om den nek pre' 

 domineert echter matgrijs. Vederen van den bovenkop en den 

 mantel benevens de verlengde schoudervederen , van donkere 

 glimmende schachtjes voorzien. Kleine vleugeldekvederen met 

 afwisselend zwarte en rosachtige nauw aan elkander sluitende 

 dwarsstieepjes geteekend. Sluit- en bovenste slaarldekvede- 

 ren met donkere dwarsbandjes. 



De i(eel , een streepje boven het oog, de veertjes rondom 

 de oogleden, de borst, buik, flanken en omlerste slaarldekve- 

 deren zijn wil. Teugels bruinachtig, wangen, zijden van den 

 bals en krop bruingrijs met donkere schafijes; hel wil van 

 de keel verliest zich geleidelijk in een lichtere overlangsche 

 streep, die over het midden van den hals en den krop loopt en 

 zich in hel wit van de borst oplost. 



Slagpennen de 1^ en 2" orde bistrekleurig, naar gelang zij 

 den romp naderen van een breeder wit lerminaalrandje 

 voorzien. 



Dwars over den vleugel loopt in bel midden een wille band, die 

 voor de slagpennen der V orde alleen de binnenvlag, en voor 

 die der 2 orde de geheele breedte der vederen inneemt. 



De groote dekvederen bezitten ook fijne wille cindrandjes en 

 ds vederen der alula hebben witte buitenranden. 



Rinnenvlakle der slagpennen grijs, behoudens de wille 

 vroeger vermelde teekening. 



Grootere binnenste vleugeldekvederen donkerbistrekleurig 

 met witte uileinden : kleinere geheel wit. 



De slaart reikt verder naar achteren dnn de punlen der 

 vleugels en is eenigszins wigvormig. De middelste slaartpen- 



