219 



aan . Het is een te Batavia vrij algemeen voorkomend weinig 

 schuw liiinvogeltje. Bij oude individu's zijn de middeisle 

 staart vederen soms zeer verlengd en loopen aan hun einde 

 puntig uit, door afslijting. Zulks is hel geval met het hier- 

 onder te beschrijven mannelijk exemplaar, dat op 21 Mei 1882 

 in de beschaduwde tuinen van het Ghineesche kerkhof Ie 

 Tand/ong werd geschoten . 



Voorhoofd en teugels roodbruin, dat rondom het oog op 

 de kruin en hel achterhoofd in donkergrijs met rosse tint 

 overgaat. Mantel, rug en stuit olijfgroen. Nek geelgroen . Alle 

 onderdeden van den vogel wil mol een zweem van geelachtige 

 (int. Wangen rosachtig-grijs. Zijden van den hals en flanken 

 grijsachtig, doordal de kleur van de b;isis der vederen door- 

 schemert. Vedertjes van de schenen lichl-terra-sienna. 



Vleugels met buitenste dekvedereii en staart flauw-sepia- 

 gekleurd, de vederen van olijfgroene buitenrandjes voorzien. 

 Binnenvlakte van de vleugels zilverachlig-grijs met flauw- 

 isabella dekvedertjes. De staart loopt , wanneer hij uitgespreid 

 is, waaiervormig uil. Aan hel uiteinde der vederen is de 

 lint iels donkerder, en worden zij door een fijn vuilwit bandje 

 begrensd. De middelste staarlpennen zijn veel langer en dunner 

 dan de overige en vooral aan het uiteinde afgesleten. De 

 staart zelf is uil 12 vederen samengesteld. Aan de onder- 

 zijde zijn deze lichter gekleurd en met donkere d warsbandjes 

 gemoireerd . 



Onderkaak , poolen en nagels zeer lichlvleeschkleurig; snavel 

 donkerhoornkleurig. Iris van rosachtige vleeschkleur. 



Maagi^ihoud: fijne donkere vezeltjes restanten van lalloozc 

 muskieten, enkele mieren en microcoleoptera . 



Totale lengte 0.140 M. 



Middelste staarlpennen 0.061) » 



Aangrenzend paar staarlpennen 0.047 » 



Buitenste staarlpennen O.OöO » 



Afstand lusschen de uileinden der samengevoegde 

 vleugels en dal van den staart OiOoO > 



