416 



tenui, sub apice evanescente , elamellosa, nonnullorum 

 foliorurn dorso prope apicem paucos dentes incon- 

 spicuos gerente). (N. H.). 



163. D. scoparium (L.) Hedw. 



Scoresby-Sund: Danmarks-0, ster. mellem Poly- 

 triclium strictum, (foliis aliqiiod secundis , costa satis 

 robusta, dorso conspicue lamelligera). Blaabærhøjs 

 Sydside, ster. (foliis rigidis , erecto patentibus , satis 

 brevibiis, integerrimis). (N. H.). 



M 64. D. majus Sm. 



Omnes formae hue relatae in costa foliar! duo strata 

 ducum («Deuter» Lorentz, «eurycystes" JMorin) habent, 

 et folia cellulis angustis usque ad apicem instructa sunt. 

 Раиса specimina babitu ad D. scoparium accedunt et 

 maxima pars a vulgari D. majore foliis latioribus, minus 

 vel non secundis, qua re simillima fiunt speciminibus ex 

 Kola-peninsula, mihi a cl. Brotherus miseis, ex quibus 

 unum nomen «Dicranum majus var. heteromallum Lindb.» 

 habet. 



Scoresby-Sund: Danmarks-0, ster., rigelig i Sel- 

 skab med Gymnocybe Arterne, Amblystegium uncinatum, 

 Pohlia cruda og crassidens, Polytrichum, Hepaticae og 

 Sphagnum. (Unum ex speciminibus folia habet erecto- 

 patentia, rigida, flava et splendentia, quae pro parte 

 breviter cuspidata et integerrima sunt; costa tenuis et 

 tantum in parte folii ducibus bistratosis). Hekla-Havn, 

 ster. (Complures formae, ex quibus nonnuUae foliis 

 erectis. Hine etiam cæspes habitu différente propter 

 folla brevia, erecta, paene adpressa, quae etiam paene 

 intégra sunt; superflcies cæspitis atro-fulvo-viridis, 

 pars interior fuscoviridis. Forma brevi- et subintegri- 

 folia). (N. H.). 



