11. Asplenıum. 65 
basi altenuata serrulata, una alterave serra profun- 
diore; reliquae pinnulae basi junctae antrorsum mi- 
nores fiunt et acumen pinnae longum serrulatum si- 
siunt, posteriores vero sensim mäjores apice aut un- 
dique serrulatae; inferiores semper majores; versus 
apicem frondis pinnae sensim decrescunt, uli pinnu- 
 lae versus apicem pinnae. Stipes basi fuscus in sulco 
tantum virens, tum viridis color sensim sensimque 
magis expanditur, partem fuscam racheos magis ma- 
gisque investit, quae sic tantummodo perlucet et de=- 
nique plane occultatur; exemplum combinationis folii 
et scapi, quod in aliis quoque e. g. A. marino, Pe- 
trarcae etc. observatur, sed non tam eleganter quam 
in hac specie. 
Div, 3. Frons bi-tripinnatu, pinnulis remotiusculis 
basi attenuatis polysoris. 
21. A. PRAEMORSUM. 
Frondes bipinnatae, pinnulae cuneatae, superiores 
longiores angustiores antice incisae lacinis linearibus; 
rachis squamulose hirta. Sori lineares confluentes. 
A. praemorsum Sw. syn. 83. ind. occ. 3. 1620. 
W. sp. 5. 359. E. a. 2. 461. A. furcatum Sw. ZP, 
sp. 5. 340. Schkuhr er. 73. 1.79. Kaulf, en. 174, 
Schlechtend. ad. 50. A. canariense 77. sp. 5. 339. 
Hab. in Jamaica et ad Caracas. C. Colitur haud raro 
in Hortis botanicis.. Frons ampla, pinnulis variae 
magnitudinis, lopgioribus et angustioribus, tum bre= 
vioribus latioribus et vere praemorsis. 
Link hortus- II, E 
