2%. Paniouni >11 
varicalis, spiculis quoque magis nutantibus, sed di- 
slinguere nolo, ne specierum nimia copia dubia specie 
augeatur. Pili solitarii racheos in nostris adsunt uti in 
P. piloso, sed longe rariores. 
6. P. prostratum. Lam. anc. 4. 740, Trin. ic. 
1. 184. 4. D. Sieberi H. b. 1. 207. Panicum pro- 
stratum Linn. diversas continet species. Cum vero 
Trioius huic nomen P. prostrati Lam. imposuerit et 
Kunth agrostogr. 88. secutus sit nomen relinquo, 
7. P. divaricatum. Lam. ill. 1. 174. cujus var. 
P. pleophyllum H. b. 1. 208. hirsutie praesertim ad 
oras vaginarum nec non pubescentia sublanata minu- 
ta in’apicibus valvaruım et valyularum distincta. Al- 
tera var. est P. ruscifolium ZJumb. et Kunth n. gen, 
et sp. 1. 101. cfr. Schlechtend. et Chamisso Linnaea 
‘6. 33. 
‚8. P. plicatum. MH. b. 1. 208., Trin. ic, 9, t. 
223. certe non differt a nostro nec folia huüic latiora, 
cfr. Kunth agrost. 94. 
9. P. compressum. MH. b. 1. 208. In charac- 
tere repone: nodis pilosis loco: argulis nodosis. Add. 
Gussone sic. 1. 83. 
10. P. maximum. Caulis compressus nodis pi- 
losis. Folia glabra, vaginis subpilosis ore pilosissimis, 
Inflorescentia spicato-paniculata. Valva exter. fere tri- 
plo minor obtusiuscula, interior et valvula ext. mascula 
oblongae laeves acutae subcurvatae. Valvulae fertiles 
sat minores Irunsversim rugulosae. — P. maximum Jacq. 
coll. 1. 76. ic 1.1. W. sp. 1. 349, AR. S. 2. 437, m 
02 
