358 Cl. IV. Juncoideae. 
L. spadicea Gand. Meyer luz. 8. La Harpe 170. 
R. S. 7. 256. Mert. Koch germ. 2, 597. Juneus 
spadiceus Allion. W. sp. 2. 218. Sturm. germ. Hab, 
in Alpibus Europae. 2. F. Habemus ex Helvet. et 
Alp. adjacent. e Lapponia, Groenlandia. Variat fol. 
subtus candicantibus, quod quoque in aliis speciebus 
obtinet, tum foliis glabris nec ore barbatis angustis 
longiusculis, quae Juncus parviflorus Ehrh. Ww. sp. 2%. 
219. et foliis glabris latioribus brevioribus, quae Jun- 
cus glabratus Hoppe Pers. ench. 1. 386. 
5. L. MAXIMA. 
Folia latissima pilosa.. Panicula composita; pe- 
dicelli longiusculi saepe deflexi, capitulis 2 — 3 floris. 
Perigonü laciniae oblongae longe acutatae, Capsula 
ovalis trigona mucronata, perigonio tandem vix lon- 
gior. Semina sporilemate conformi. 
L. maxima de Cand. W. E. E. a. 1. 306. Meyer 
luz. 7. La Harpe 172. Mert. Koch germ. 2, 596. L. 
sylvatica A. S. 7. 254. Juncus maximus Ehrh, Beitr. 
6. 139. Host. gr. 3. t. 98. Juncus pilosus ö Linn. sp. 
468. Hab. in sylvis montosis tolius fere Europae. 
2}..D. Perigonii laciniae magis minusve fuscae. 
6. L. ALBIDA. 
Folia pilosa. Panicula composita, pedicellis lon- 
giusculis vix deflexis, capitulis 2 — 3 floris. Perigonii 
laciniae lanceolatae acutatae. CGapsula ovalis irigona 
ınucronala perigonio brevior. Semina sporilemate su- 
perne producio conico. 
