— 255 — 



velijzer , verspreid in eene zeer vette blaauwe kleiaarde. 

 Volgens eenige Chinezen , aldaar tegenwoordig, was uit ge- 

 noemde metaalverbinding, door lien goud gesmolten, en 

 zelfs een stukje hiervan naar Buitenzorg gezonden, hetgeen 

 evenwel aan mij bij nader onderzoek bleek geen goud, 

 maar wel een alliage van zilver en koper, hoogstwaar- 

 schijnlijk een atgesleten muntstukje te wezen, waarop het 

 ook door 'den vorm volkomen geleek. In de aan de bron 

 verzamelde stukken zwavelijzer , werd mede geen spoor 

 van goud, zilver of koper ontdekt. 



Het water, in de twee kommen bevat, was een weinig 

 troebel , zonder reuk , van eenen uiterst scherp zouten 

 smaak en reageerde zuur, welke zure reaktie evenwel 

 spoedig op het reageerpapier , waanneer dit aan de lucht 

 blootgesteld werd, verdween. Des morgens ten zes uur, 

 bij eene temperatuur der lucht van 211" C, wees het ri- 

 vierwater 21° en het bronwater 24^ aan. 



Na eenige flesschen met het minerale water gevuld en 

 naauwkeurig gesloten te hebben , werden beide kommen ledig 

 geschept en verliep er ruim een uur, voor dat deze weder 

 gevuld waren. De opbrengst gedurende dat tijdsverloop 

 werd door meting bevonden ruim 250 ned. kan te zijn , 

 eene opbrengst evenwel, welke noodwendig vermeerderen 

 moet, als ook de digt bij deze kommen gelegene spleten, 

 waaruit overvloedige gasontwikkeling plaats greep, doch 

 thans door het rivierwater overstroomd werden, met deze 

 zullen vereenigd geworden zijn. 



De «vegetatie rondom de bron was in alle opzigten gelijk 

 aan die der gewoonlijk op dergelijke hoogten heerschende. De 

 ontdekking had plaats gegrepen , doordien men opgemerkt 

 had , dat de karbouwen bij voorkeur deze rigting der ri^der 

 opzochten om hunnen dorst te lesschen en hunne hoeders 

 dien tengevolge het water hadden geproefd en door ver- 

 damping hieruit keukenzout verkregen. 



