— 281 — 



Nu rijzen natuurlijk de vragen op: 

 1°. Hebben de gevonden kolen de eigenschappen , die baar 



voor de industrie van eenig nut kunnen doen zijn ? 

 2°. Liggen die kolen in de nabijheid der zee en kunnen ze bij 

 het eventuele ontginnen gemakkelijk vervoerd. Avorden ? 



Tot de beantwoording der Ie vraag dienen proeven in het 

 groot gedaan te worden. 



Wat de 2e vraag betreft , daarop diene het volgende: 



Het hier bedoelde bruinkolenleger ligt , ongeveer , op 

 een' afstand van zeven uren gaans van zee verwijderd, de 

 rivier van Assam-asam volgende. Deze rivier, ofschoon 

 genoegzaam breed en diep , is evenwel , zoo als ze thans 

 bestaat, onbevaarbaar voor geladene praauwen van eenige 

 grootte , vooreerst omdat er zoo vele boomstammen in ge- 

 vonden worden , en ten andere door de vele en plotselinge 

 bogten , die men er in aantreft. Wijders is de ligging der 

 kust zoodanig , dat er gedurende de oostmoesson , geene 

 schepen kunnen geladen worden'; alleen in den regentijd kan 

 zulks geschieden, en zouden de schepen soms zelfs de ri- 

 vier kunnen binnenvaren. 



De zuidkust, van tandjong Salatan tot Pagattan heeft 

 liet nadeel, dat het op de meeste punten moeijelijk is voor 

 de schepen, om gedurende de oostmoessoni, nabij de kust 

 te ankeren , en dat de mondingen der riteren , in die moes- 

 son, door verzanding genoegzaam verstopt worden. 



Bij eene ontginning der hier bedoelde kolen , zou dus de 

 afvoer nog al aan bezwaren verbonden zijn, echter moet ik 

 hier aanvoeren, dat de rivier Assam-assam zeer goed be- 

 vaarbaar is te maken, en dat het bruinkolen-terrein, in 

 regte lijn , slechts circa drie uren van zee is verwijderd. 



Het terrein nabij de ^-indplaats der kolen is heuvelachtig 

 en zeer boschrijk. De hoofdformatie is glimmerhoudende 

 zandsteen , die in kleur afwisselt tusschen wit en grijs, ver- 

 der licht- en donkerblaauwe kleisteen , kolenschiefer en met 

 zand gemengde klei. Hier en daar vindt men lagen van 

 klei-ijzersteen. 



Goenoeng Djahoh, den 15i September 1855. 



