Het valt niet te ontkennen, dat de fungi, vooral de eigenlijke paddestoelen 

 (plaatzwammen en boleten), zich niet gemakkelijk laten conserveeren. Het kost 

 veel moeite eene verzameling er van aan te leggen, die aan hooge v^^etenschap- 

 pelijke eischen beantwoordt; ongetwijfeld heeft dit remmend gewerkt op de 

 systematische studie dezer gewassen. De meeste beroemde mycologen uit den 

 ouden tijd zagen er geheel van af. Terwijl er van de hoogere planten reeds 

 vroeg „kruidboeken" en herbaria w^erden aangelegd, bepaalden botanici als Bulliard 

 Bolton, SchaefEèr, er zich toe groote plaatwerken te vervaardigen. Deze hebben 

 zeker een hooge wetenschappelijke waarde en zijn bovendien vaak buitengewoon 

 mooi en artistiek uitgevoerd. Vele van deze afbeeldingen zijn ware kunstwerken; 

 toch laten zij ons bij wetenschappelijke vragen vaak in den steek en kunnen 

 zij onmogelijk het gemis van eene verzameling vergoeden. Nog in het voor 

 korten tijd verschenen tweede deel van de ,/Atlas de poche des champignons" 

 van P. Dumée (1911) zegt Prof. Bourijuelot: //De determinatie van de champignons 

 levert soms groote moeilijkheden op. Konden we maar de exemplaren, die we 

 verzameld hebben en waarvan de determinatie twijfelachtig is, zóó conserveeren 

 dat hunne kenmerken bewaard bleven. Doch er valt niet aan te denken. Men 

 heeft verschillende vloeistoffen beproefd ; deze vernietigen in enkele weken de 

 schitterende kleuren. Men heeft beproefd ze te drogen; deze bewerking heeft' 

 slechts voor enkele soorten resultaten opgeleverd, maar voor het meerendeel 

 krijgt men slechts misvormde, verschrompelde, zwarte of verkleurde exemplaren'. 

 Prof. Bourquelot komt dan ook tot hetzelfde resultaat als de meeste oude 

 mycologen: het maken van goede afbeeldingen (speciaal van gekleurde foto's) 

 is 't eenige wat er op zit. Naar mijne ondervinding is dit echter wel wat héél 

 somber uitgedrukt. Zoowel met de droge als met de natte conserveering zijn 

 wel degelijk goede resultaten te bereiken ; beide methoden moeten elkaar voort- 

 durend aanvullen. Goede afbeeldingen zijn voorts zeer wenschelijk, doch eene 

 verzameling vervangen kunnen zij onmogelijk, al was 't alleen maar omdat 

 het microscopisch onderzoek — in den laatsten tijd van zoo groot belang geworden 

 — hierbij uitgesloten is. 



De schitterende kleuren van vele champignons gaan bij conserveering voor 

 een groot deel verloren, het is waar; doch geldt hetzelfde niet evenzeer voor 

 de bloemen der Phaneroganen? Hier zijn aquarellen, misschien mettertijd kleuren- 

 foto's, eene noodzakelijke aanvulling. 



Lutz heeft eenige vloeistoffen samengesteld, waarin de kleuren goed zouden 

 blijven ; eenige proefnemingen, indertijd op verzoek van den heer Ruys in het 

 laboratorium van het Koloniaal Museum gedaan, hadden echter weinig resultaat: 

 de kleuren verdwenen na eenigen tijd evenzeer. Toch is het niet onmogelijk, 

 dat er in deze richting iets te bereiken valt. Dat overigens de vorm, en voor 

 een deel ook de kleuren, zeer goed bewaard kunnen blijven, kan het materiaal 

 in de verzameling van prof. Oudemans bewijzen, waaronder vele exemplaren, 

 twintig jaar en langer geconserveerd, zich in uitstekenden staat bevinden. Voor 



