IG 



mij daarom nuttig bij deze wat langer stil te staan en een oveizicht te geven 

 van de belangrijkste exemplaren, die er thans van aanwezig zijn, temeer daar ik 

 ook in de wandelcollectie der vereeniging een overzicht van deze vormen heb 

 bijeengebracht. In de eerste plaats kan deze zwam op een aantal verschillende 

 boomsoorten leven en ongetwijfeld doet zich dit gevoelen in haar uiterlijk; 

 voorts moet het onderscheid maken of zij op een forschen, krachtigen boom 

 groeit of wel op een kleine heester; of misschien soms op een lossen dooden tak. 

 En ten slotte is ook de vorm en richting van het substraat een niet onbelang- 

 rijke factor bij de „Formbildung". In de verschillende gevallen den invloed dezer 

 factoren te bepalen is moeilijk ; het zou mij vooral interesseeren na te gaan ot 

 er min of meer constante rassen zijn al naar gelang van den gastheer. Ik heb 

 er nog te weinig vormen van onder de oogen gehad om hier eene conclusie te 

 kunnen trekken. Het zou mij verheugen, indien de leden der Myc. Vereeniging 

 eens wilden letten op deze interessante zwam en indien ze haar aantreften 

 exemplaren er van opzonden, met vermelding van de plant, waar zij op groeide, 

 liefst ook met een takje daarvan. 



Het eerste exemplaar, wat ik er van in handen kreeg,, werd door den heer 

 W. Wijting in een stadstuin te Leiden op een Geldersche roos ('Virburnum 

 Lantana) gevonden (Febr. lüll) een ongewone gastheer voor deze zwam, dien 

 ik nog nergens vermeld vond. Het is een geheel resupinaat en ontypisch 

 exemplaar (fig. 6); men ziet hoe zich achtereenvolgens de eene poriënlaag over 

 de andere heeft uitgebreid. Vorming van eigenlijke „hoeden" heeft niet plaats 

 gehad; hiervoor was trouwens de richting van het substraat, dat eene vrij 

 groote helling had, ongunstig. Alleen steken de bovenranden een weinig uit, 

 en van boven gezien vertoont het exemplaar de concentrische groeven, die 

 karakteristiek zijn voor deze soort. Zulke resupinate vormen werden door Persoon 

 onder den naam „Polyporus salicinus" beschreven (1701) en hij vermeldt er van, 

 dat zij het inwendige van holle wilgen bekleedt. De determinatie van dit 

 exemplaar was niet gemakkelijk; ik zond het tenslotte naar Parijs, waar Patouillard 

 het iletermineerde als Polyporus conchatus (sensu lato). 



In de maanden Augustus en September had ik daarop het geluk in korten 

 tijd vele en uiteenloopende vormen te vinden; hierdoor werd het mij spoedig 

 duidelijk dat al deze vormen tot één, zeer variabele soort behooren, waarvan 

 de vorm kan wisselen tusschen onaanzienlijke vlakke korsten (fig. 3) en 

 groote, fraaie, schelpvormige hoeden, zooals bij fig. 1 en fig. 2 afgebeeld 

 zijn. De beide exemplaren van fig. 4 en fig. 5 vond ik vlak bijeen in een 

 hollen wilg; het een is een resupinaat exemplaar, in hoofdzaak gelijk aan het 

 zooeven vermelde (op Viburnum, fig. 6); het andere heeft een aantal hoeden 

 boven elkaar gevormd ; deze hebben een vuile zwart-bruine kleur en vertoonen 

 onregelmatige concentrische voren ; het fraaie bruin van de poriën is door 

 ouderdom veranderd in een vaal bruin-grijs. Bresadola noteerde bij dit e.'cemplaar: 

 „Pomus salicinus Pers, oud, hymenium door ouderdom donker (vaal) geworden 



