19 



Fomes igniarius (L.) Fr. 



Dit is in deze streken de meest voorkomende Fomes-soort. In de omgeving 

 van Leiden is liij, vooral op Populus alba veel te vinden; ik verzamelde er 

 eenige exemplaren van verschillenden leeftijd van; ook is er een zeer groot en 

 fraai exemplaar van 35 cM. breedte, door Dr. Jansen op Rhijngeest gevonden, in 

 de verzameling. Voorts twee starastukken van Populus alba met de zwammen 

 er aan, uit Haarlem (coll. Greshoff) en nog een afwijkende knobbelig-resupinate 

 vorm, door ons te Lisse gevonden. Behalve deze typische vorm, zijn er eenige 

 exemplaren (tentoonstelling Zeist, Dr. Tresling en B. Bouwman), die eenigszins 

 afwijken ; zij zijn aan den rand wat levendiger gekleurd en van binnen lichter, 

 helderder van kleur; ook overigens zijn er kleine verschilpunten. Deze exemplaren 

 groeiden op eiken; misschien is het dus de eikvorm van F. igniarius (F. robustus 

 Karsten? >) 



Ook van deze grootere Fomessoorten is nog lang geen voldoend materiaal 

 aanwezig; zoo is er nog geen enkele Fomes fomentarius Verschillende pogingen 

 om er meer van in handen te krijgen bleven zonder resultaat. 



Poria (= Physisporus) 



Deze groep levert onder de Polyporeeön de grootste moeilijkheden op; het 

 zijn slechts vlak uitgespreide, dunne vruchtlichamen zonder bepaalden vorm of 

 begrenzing. Waarschijnlijk zijn ook een aantal jeugdvormen uit de overige 

 groepen als Poria-soorten beschreven, vormen, die onder gunstige omstandigheden 

 wel degelijk tot hoedvorming over zouden gaan. Iets dergelijks beschreef ik 

 hierboven reeds bij Polystictus abietinus en bij Fomes conchatus. Het is dan 

 ook niet altijd mogelijk d.g. onvolkomen ontwikkelde vormen met zekerheid te 

 determineeren. Er zijn nog .sleclits enkele soorten van in de collectie aanwezig: 



Poria contigua Pers. (det. Bresadola). 



Deze soort komt op oud rottend coniferenhout voor. Wij hebben er op 

 eene excursie naar Vogelensang, waar mijn broeder haar op oude kuikenhokken 

 vond, mooi materiaal van verzameld. Het waren bruine, vrij dikke kussens, 

 die op doorsnede duidelijk de poriën in meerdere lagen vertoonen. Onder het 

 microscoop is zij gekenmerkt door groote, scherpe helderbruine cystiden (40 a 

 80 II ). Dienzelfden dag vonden we andere exemplaren als een zeer dunne 

 bruine poriënlaag met sterielen rand over schors uitgebreid. Zij vertoonen volkomen 

 dezelfde cystiden en vertoonen op een enkele plaats neiging om in den dikkeren 

 kussenvorm over te gaan. Het kwam ons voor, dat het dezelfde soort was als 

 de voorgaande; Bresadola determineerde haar als Poria racodioides Pers., doch 

 schreef mij later nog, dat zij zeer nauw verwant is aan de voorafgaande, en 

 misschien slechts een vorm er van, met grootere poriën en een breederen sterielen 

 rand. Ik voor mij ben er nog niet zeker van of het beide niet zwak ontwikkelde 

 Polyporus- of Fomessoorten zijn. 



') Voor korten tijd bevestigde Bresadola mijne meening, dal dit Fomes robusttis Karsten 

 is ; volgens B. eene afzonderlijke .soort. (Zie Annales Mycologici VI No. 1 pag. 38). 



