18 



PADDENSTOELEN. 



hoed als een vingerhoed op den steel zittend. De kleur is giijs-geel; er stonden 

 vele exemplaren bijeen aan de grens van weg en weiland. Tot mijn verbazing 

 verloochende zij haar Coprinus-aard, vervloeide niet en liet zich gewillig drogen, 

 vandaar zeker dat sommige mycologen haar niet Coprinus, maar Psat/njrclla 

 digitalifoi-mis Bul), genoemd hebben. (Bij de Psathyrella's nl. vervloeien de 

 plaatjes niet.) 



De eerste, die eigenlijk genoemd moest worden als een niet meer nieuwe, 

 doch zeer zeldzame, inlandsche paddenstoel is Panus covcJiatus Fr. afgebeeld in 

 fig. 9. Mej. Destrée heeft deze zwam opgenomen in haar determineerboek ,/De 

 in Nederland groeiende hoogere zwammen" en men vindt die beschreven en 

 afgebeeld in het ,/Kruidkundig Archief" (orgaan v/d Ned. Bot. Ver.) Ie deel, 

 3e stuk, 18Ü8, door Prof. C. A. J. A. Oudemans. Hij vertelt daarin, dat Prof. 



Hugo de Vries hem in Oct. 1894 de zwam 

 zond, welke deze in de Vicoria Regia-kas 

 in den Hortus te Amsterdam groeiende 

 vond, op een vermolmd stuk sparrenhout. 

 Prof. Oudemans noemt het een pracht- 

 vondst, daar het ding slechts éénmaal, en 

 wel in het jaar 1729 door Micheli in Italië 

 gevonden is, en beschreven en afgebeeld is 

 in zijn //Nova Piantarum Genera". De groote 

 Fries, Persoon, noch Saccardo, hebben haar 

 ooit gevonden. En ziet, nu vindt de reeds 

 bovengenoemde heer A. v. Lu.yk haar in 

 de maand Januari 1915 i) noch in het zon- 

 nige Italië, noch in een plantenkas, maar 

 in de koude, open Januari-lucht te Bussum. 

 Hij bracht mij het exemplaar, dat in eenigzins 

 verdroogden toestand verkeerde, doch waaruit ik dadelijk het geslacht Panus herkende. 

 Het leerachtige, de dunne, dicht opéén zittende plaatjes, het korrelige van de opper- 

 vlakte van den hoed, alles deed aan dit geslacht denken. De zwam is geheel zijdestandig 

 kort gesteeld, en moet, volgens de boeken, lepelvormig zijn. De exemplaren door 

 Prof. De Vries gevonden, welke geconserveerd op 't Herbarium te Leiden aanwezig zijn, 

 vertoonen dit kenmerk dan ook duidelijk. (De plaat in 't kruidkundig archief is 

 niet zeer gelukkig.) De zwam door den heer Van Luyk gevonden, vertoonde dit lepel- 

 vormige niet zoo duidelijk, zooals uit de teekening blijkt. Het kan echter zijn, 

 dat hier meerdere exemplaren vergroeid zijn, wat zoo dikwijls bij zwammen gebeurt 

 en waardoor de eigenlijke vorm verloren gaat. De kleur van steel en hoed is oker- 

 geel, hier en daar met oranje vlekken. De plaatjes zijn in gedroogden staat fraai 

 oranje gekleurd. Volgens Oudemans had het mycelium een rosé of lila kleur. 



') De vondsten van Jannari 1915, reken ik hier nog Ijij, omdat deze maand zoo bijzonder 

 veel interessante zwammen opleverde en nog lot het seizoen 1914 kan gerekend worden. 



t/c-'?'- 



Fig. 9. Panus conchatus Fr. = Agnr. 

 flabelUfomiis Fr. j'. Knimbholz. 



