EEN EN ANDER OVER DE CHEMIE DER HOOGERE FUNGI. 31 



welke in de bladgroenhoudende planten gevormd worden, is nu de groote betee- 

 kenis te zoeken, die de fungi, zoowel hoogere als lagere, gemeenschappelijk met 

 de bacteriën, voor het huishouden der natuur bezitten. 



Immers hierbij worden de samengestelde koolstotVerbindingen, die als zoo- 

 danig niet tot voedsel der groene planten kunnen dienen, omgezet in het gasvormig 

 koolzuur, dat, dank zij de energie van het zonlicht, in de bladgroenkorrels weer 

 in samengestelde koolstotVerbindingen wordt omgezet, waarna dan ten slotte 

 deze kringloop zich weer herhaalt. 



Het is wel haast overbodig er aan te herinneren, dat ook de mensch hetzij 

 direct, hetzij indirect langs den omweg van dierlijk voedsel, dat in laatste instantie 

 toch ook aan plantaardige stoffen zijn oorsprong dankt, aan de verbranding van 

 de door de groene planten gevormde koolstofverbindingen zijne energie ontleent. 

 En evenzeer als dit bij de zwammen het geval is, heeft, ook bij den mensch en 

 in het algemeen bij de dierlijke organismen, deze verbranding plaats onder vorming 

 van koolzuur en water. Qualitatief komt dus de rol, welke de dierlijke organismen 

 in den kringloop der natuur spelen, geheel overeen met die, welke de fungi 

 daarin vervullen. Betrouwbare schattingen leeren echter, dat de beteekenis van 

 de heterotrophe plantaardige organismen, dus van de bacteriën en fungi samen, 

 voor de besproken omzettingen in quantitatief opzicht zeer veel aanzienlijker is 

 dan van het totaal der dierlijke organismen ')• 



Maar bovendien ligt de bijzondere beteekenis der fungi vooral hierin, dat zij 

 in staat zijn zeer stevige, samengestelde verbindingen te ontleden, welke veelal 

 door dierlijke organismen niet of bij uitzondering worden aangetast. Ik denk 

 hierbij aan de enorme hoeveelheden cellulose (dat is de stof waaruit de celwanden 

 der hoogere planten grootendeels bestaan) en de eveneens zeer groote hoeveel- 

 heden hout, welke ieder najaar als doode materialen den bodem bedekken. Het 

 zijn nu naast de bacteriën in de eerste plaats de hoogere en lagere fungi, welke 

 deze gecompliceerde verbindingen, die anders voor den kringloop der koolstof in 

 de natuur verloren dreigden te gaan, ontleden en als voedsel verbruiken. Terwijl 

 nog bepaalde bacteriënsoorten eveneens in staat zijn de cellulose te ontleden, 

 zijn de fungi vrijwel uitsluitend als de houtaantastende organismen te beschouwen ; 

 men zal dus licht beseffen, welke enorme beteekenis hun reeds daarom is toe 

 te kennen. 



Maar behalve deze zeer samengestelde, moeilijk aantastbare verbindingen, 

 bevinden zich in de afstervende plantendeelen begrijpelijkerwijze nog tal van 

 andere stoffen, welke nog veel gemakkelijker door de zwammen aangegrepen 

 worden en hun dan tot voedsel dienen. Zoo zijn bijv. te noemen stoffen zooals 

 zetmeel, suikers, oliën, eiwitten enz., die in de hoogere planten algemeen aan- 

 getroffen worden. 



>) ^ren vergelijke hetgeen Prolessoi- Van Iterson hieromlreiil in zijne oijeningsrede 

 mededeelJe. 



