34 EEN EN ANDER OVER DE CHEMIE DER HOOGERE FUNGI. 



niet nagelaten heeft in den laatsten tijd bij lierhaling de aandacht te vestigen 'J, 

 dat de dierlijke organismen steeds beginnen met de specifieke bestanddeelen van 

 het hun aangeboden voedsel met behulp van de in het darmkanaal voorkomende 

 enzymen in de eenvoudigste, om zoo te zeggen indifferente, bouwsteenen at' te 

 breken, alvorens er hun eigen specifieke celbestanddeelen uit op te bouwen. 



Om u Uit nog eenigszins nader te verduidelijken vermeld ik hier bijv. hoe 

 aan Abderhalden en zijn medewerkers bij speciaal daartoe ingestelde onder- 

 zoekingen bleek, dat de samenstelling van het vet van honden steeds dezeliUe 

 bleef, welke wijzigingen men ook in de vetbestanddeelen van het voedsel bracht. 



Men mag hieruit dus besluiten, dat de vetten niet lijdelijk uit het voedsel 

 in het lichaam van het proefdier overgingen, maar eerst talrijke veranderingen 

 ondergingen, die uit chemisch oogpunt zeer waarschijnlijk voorafgegaan werden 

 door splitsingen in de eenvoudige componenten. Dat dezelfde overwegingen, 

 welke hier tot de aanneming van de splitsing der vetten leiden, evenzeer voor de 

 eiwitstoffen gelden, zal een ieder, die weet, dat de serologie ons geleerd heeft, 

 dat de eiwitten een voor ieder organisme uiterst specifieke samenstelling hebben, 

 wel toestemmen. 



Echter onafhankelijk van deze indirecte gevolgtrekking gelukte het Abder- 

 halden nog door directe waarnemingen de groote waarschijnlijkheid aan te toonen, 

 dat zoowel vetten en eiwitten als ook de derde belangrijke groep van voedings- 

 stoffen, de koolhydraten, door het spijsverteeringsproces geheel tot de eenvoudige 

 //bouwsteenen" worden afgebroken, alvorens zij voorden bouw van de celbestand- 

 deelen toepassing vinden. Eindelijk slaagde hij er dan ook in, wat men zou 

 mogen noemen, de proef op de som te geven door geruimen tijd een hond in 

 leven te houden, aan welken als eenig voedsel de door hem langs chemischen 

 weg bereide //bouwsteenen" werden toegediend. 



Het komt mij nu voor, dat er alle reden is om aan te nemen, dat deze 

 physiologische //wet", die door Abderhalden voor dierlijke organismen is opgesteld, 

 ook voor de plantaardige heterotrophe organismen, dus ook voor de hoogere 

 fungi geldt. 



Reeds een zeer vluchtig overzicht van de verschillende chemische bestand- 

 deelen, welke in de fungi zijn aangetroffen, doet blijken, dat zij zeer merkbaar 

 afwijken van de overeenkomstige bestanddeelen in de stoffen of organismen, 

 waaraan het voedsel is ontleend. Om u een voorbeeld te geven wijs ik er slechts 

 op, dat de olie in het moederkoren, dus in het sklerotium van de parasitair 

 levende schimmel Glaviceps purpurea, wat haar physische en chemische constanten 

 aangaat, geheel afwijkt van de in de roggekorrel voorkomende olie, terwijl ook 

 als reserve-koolhydraat niet als in de rogge zetmeel, maar een andere polyglu- 

 coside, het glycogeen gevormd wordt. 



') ^[e^ vergelijke Ijijv. Kmil Abderhalden, Synthese dor Zollbausteine in Pllanze iind 

 Tiet-, Berlin, 1912. 



