42 EEN EN ANDER OVER DE CHEMIE DER HOOGERE FUNGI. 



gevallen als reserve-voedsel in de sporen te vinden zijn. Door de hooge verbran- 

 dingswarmte der vetten zijn zij wel als de reservestof bij uitnemendheid te 

 beschouwen. In aansluiting hiermede zijn de algemeen in niet onbelangrijke 

 hoeveelheden voorkomende IccUhinen, phosphorhoudende vetachtige lichamen, die vol- 

 gens velen groote beteekenis hebben uit het oogpunt van voedingswaarde, te noemen . 



Vermeldenswaard zijn dan nog de harsen, die bij sommige PoIyjMriis-soorten 

 tot 70 pCc. van het drooggewicht kunnen uitmaken. Niet onwaarschijnlijk bestaat 

 ook het melksap van de Lac/arins-soorien uit een eiwithoudende vloeistof, waarin 

 harsbolletjes gesuspendeerd zijn; interessant zijn de oude waarnemingen van 

 Boudier i), die verband meent gevonden te hebben tusschen de grootte van deze 

 harsbolletjes en den al of niet scherpen smaak van het melksap der verschil- 

 lende soorten. Wellicht zou dus dit vele paddenstoelen-liefhebbers afschrikkende 

 en nu toch nog zoo onontbeerlijke kenmerk van den smaak, eenmaal door een 

 eenvoudige microscopische waarneming kunnen worden vervangen! 



Een enkel woord nog over de kleurstoffen. De groote verscheidenheid in 

 kleuren, die lederen mycoloog bekend is, wordt bij de paddenstoelen veroorzaakt 

 door een groot aantal, voor zoover zij althans voldoende onderzocht zijn, ook in 

 chemisch opzicht onderling vrij sterk afwijkende kleurstoffen, in tegenstelling 

 van wat men bij de hoogere planten waarneemt, waar Willstatter bewees, dat 

 bijv. de groene kleurstoffen der bladeren van alle planten identiek zijn, terwijl 

 hij onlangs ook voor de zeer verspreide roode en blauwe anthocyaankleurstoflfen 

 aantoonde, dat deze in chemisch opzicht een zeer nauwe verwantschap bezitten. 



Merkwaardigheidshalve moge nog even de aandacht gevestigd worden op het 

 ontbreken van carotine of van carotinoïde kleurstoffen in de groote groep der 

 Hymmomyceten, terwijl deze kleurstoffen zoowel in de hoogere planten, als iu 

 bacteriën, on in dierlijke substanties (het z.g. luteïne in het eidooier) veelvuldig 

 voorkomen. Ik heb een groot aantal Hyincnomyceten met gele tot oranjeroode 

 kleur op carotine onderzocht, maar steeds met negatief resultaat; daarentegen 

 gelukte het wel carotineachtige kleurstoffen te vinden in twee Ascomycete7i, 

 nl. Peziza aurantlaca en Gordiccps militarls. Wellicht dat het voorkomen van 

 carotine, na uitgebreidere onderzoekingen, dan ook van beteekenis voor de 

 systematiek zal kunnen worden. 



Overgaande tot de stikstofhoudende stoffen, dient dan allereerst melding 

 te worden gemaakt van het voorkomen van chitvic. de stof, waaruit, zooals na 

 langen strijd is uitgemaakt, de celwanden althans van het meerendeel der fungi 

 g.ootendeels zijn opgebouwd. Deze vondst is nu weer daarom van zooveel 

 belang, omdat de chitine bij de hoogere planten geheel ontbreekt, daarentegen 

 in het dierenrijk bijv. in de schalen van kevers, in garnalen en in kreeften van 

 groote beteekenis is. Ook hier dus weer een stof, die uitsluitend bij de heterotrophe 

 stofwisseling blijkt te ontstaan. 



') Vergelijk: Zellner, 1. c. p. 217. 



