EEN EN ANDER OVER DK CHEMIK DKR HOOGERE FUNGI. 43 



Microchemisch laat zich de cliitine betrekkelijk eenvoudig aantoonen met 

 behulp van de door Prot. van Wisselingh gegeven reactie, i) waarbij men de 

 chitine eerst in chitosaan omzet en deze stot met andere stoffen kleurt. Doordat 

 de nu onlangs door Prof. van Wisselingh aangegeven kleuring, -') waarbij men 

 na verschillende bewerkingen Berlijnsch blauw neerslaat op de plaatsen, waar 

 zich oorspronkelijk chitine bevond, vrij bestendig is, kan ik u hier blauw 

 gekleurde myceliumweefsels van verschillende paddenstoelen laten zien, ten 

 bewijze, dat het chitine inderdaad zeer verspreid is onder de fungi. Het is 

 opmerkelijk, dat ook de celwanden van de lamellen van nog jeugdige exemplaren 

 van Coprinus comatus blijkens deze reactie uit chitine zijn opgebouwd; het mag 

 toch verwonderlijk genoemd worden, dat een zoo bestendige stof bij het zoo 

 snelle vervloeiingsproces van de inktzwam zoo glad weer wordt ontleed. ■■') 



Onder de overige stikstof houdende substanties zijn dan allereerst de eviriftai 

 te noemen, die voor het vraagstuk van de voedingswaarde van groot gewicht 

 zijn, vooral sinds Reuter *) voor het eerst met zekerheid vaststelde, dat zij door 

 de menschelijke spijsverteringsfermenten volledig gesplitst worden. Daarentegen 

 moet er op gewezen werden, dat de oudere voedingsmiddelen-scheikundiiien, die 

 de aanwezigheid van de chitine niet vermoedden, in verband met het hooge 

 stikstofgehalte van de gedroogde paddenstoelen, de voedingswaarde veel te hoog 

 hebben aangeslagen. Toen de chitine, die voor het menschelijk organisme 

 volkomen onverteerbaar is, eenmaal in de fungi aangetoond was, heeft er plot- 

 seling een ongemotiveerde reactie in de waardeering van de paddenstoelen als 

 voedsel plaats gevonden. Ook dit is onjuist: de waarheid ligt ook hier in het midden. 



Nemen wij toch in aanmerking, dat het eiwit bijv. bij Boletus eduUs 30 % van 

 de droge stof uitmaakt, dat sommige paddenstoelen tot 20 o „ glycogeen bevatten 

 en dat er verder nog andere koolhydraten kunnen voorkomen, terwijl het lecithine- 

 gehalte meest opmerkelijk hoog is, dan staat het buiten twijfel, dat paddenstoelen 

 veelal een uitstekend voedsel kunnen zijn, mits men wat de hoeveelheid aangaat 

 rekening houdt met het hooge watergehalte en men tevens in het oog houde, 

 dat vele der voedende bestanddeelen bij het koken in het water oplossen en 

 dus bij het weggooien van het kookwater een belangrijke vermindering van de 

 voedende waarde intreedt. 



') .lahrhüchcr lïir \vi.sseiisrli. lidtaiiik, lid. 31, p. (i8i ^1897). 



Zie ook : D. U. Wester «Sliidiëii (ilierdas Chilin« Arcliiv der Phannacic, Bd. '247, ii. 30:i i lüOil). 



Merkwaardig is do kritiek op deze reactie van C. Ilikeviö «Recherc^hes inicrochiiiiii|ii('s 

 sur les memhranes celliilaii'cs des champignons,» zie liel'. liol. Ccntialhl., lid. 111, p. lOIt. 



'^) iiÜber die Anwendinig dor in der organisclien Chemie gehrauchlichen Ucaklionon bei 

 der Phytoniikrochemischen Untersnchniigu, Kolia Microbiologica, lid. '^, p. 105 (lül'i). 



') Men vergelijke voor iict vervloeiingsproces van Copriinis-soorleii de niU'i-sl interessanie 

 verhandeling van James li. Weir «üntersuchung iiber die GalUing Coprinns«, l'lura lid. lO.i, 

 p. 263 (1911). 



♦) Zeitsclir. t". physiol. Chemie, Bd. 78, p. 244 (1912). 



