44 EEN EN ANDER OVER DE CHEMIE DER HOOGERE FÜNGI. 



Naast de eiwitten treft men steeds ooli eiwitsplitsonde enzymen aan, die 

 bij het afsterven van de cellen een langzame ontleding van de eiwitten bewerken. 

 De gevormde splitsingsproducten, o. m. de aminozuren, kunnen nu in sommige 

 gevallen onder afsplitsing van koolzuur aanleiding geven tot de vorming van 

 vergiftige verbindingen {amincn), en zoo zal menige oorspronkelijk niet vergiftige 

 champignon, indien men hem langeren tijd aan de lucht laat liggen, giftige eigen- 

 schappen verwerven. Men moet dus nimmer, ook als volkomen ongevaarlijk 

 bekend staande paddenstoelen, voor de consumptie gebruiken, indien men geen 

 waarborgen heeft, dat zij voldoende versch of op doelmatige wijze geconserveerd zijn. 



Hier valt nog te noemen het trimethykuniyie en eenige homologen, die 

 eveneens bij het liggen van paddenstoelen in vele gevallen ontstaan en de aai. 

 alle mycologen welbekende aan haring herinnerende lucht van een vergeten 

 zwammencollectie veroorzaken. 



Naast deze ,/facultatief* giftige paddenstoelen, staan de u allen bekende 

 steeds vergiftige soorten, waarvan in ons land vooral de Amanüa phaüoïdes door 

 zijn uiterst gevaarlijke eigenschappen berucht is. Over de samenstelling van de 

 meest bazische giftstoffen in vele champignons zijn reeds talrijke onderzoekingen 

 verricht, zoo bijv. over het muscarine uit de vliegenzwam, zonder dat men de 

 constitutie nog met volkomen zekerheid heeft kunnen uitmaken. Van hetdoodelijke 

 vergift van de Amanüa phalloïdes weet men, dat het behoort tot de zoog. ,/lysinen", 

 dat zijn stoffen, die door ziekteverwekkende bacteriën veelal worden voortgebracht 

 en de merkwaardige, maar noodlottige eigenschappen bezitten de roode bloed- 

 lichaampjes tot oplossing te brengen. 



Nog moge met een enkel woord gewag gemaakt worden van eenige belang- 

 rijke in de paddenstoelen vrij algemeen aangetroffen enzymen. Dat zich daaronder 

 zulke bevinden, die in staat zijn koolhydraten, vetten en eiwitten in hunne 

 componenten te splitsen, heb ik u reeds kunnen demon streeren. Hier moge dan einde- 

 lijk even de aandacht gevestigd worden op de verschillende o.xydeerendeenzym.en, 

 de oxijdasen en pcroxydasen, die daarom van zooveel belang zijn, omdat zij een 

 belangrijke rol spelen bij de zoo veelvuldig intredende kleurveranderingen der 

 paddenstoelen. >) Het zijn deze enzymen, die bij het langzame afsterven der 

 cellen, zooals dit bij het doorbreken der zwammen of bij het laten liggen steeds 

 plaats vindt, in de gelegenheid komen met behulp van de zuurstof uit de lucht 

 de oxydatie te bewerkstelligen van kleurlooze stoffen, z g. chromogenen, die men 

 in vele hoogere fungi aantreft, bij welke oxydatie dan gekleurde producten ontstaan. 



Men kan nu door in een bepaald exemplaar van een dergelijken fungus de 

 enzymen plotseling te vernietigen, bijv. door de zwam in kokend water onder 

 te dompelen, het chromogeen in water oplossen en het door indamping in meer 



') Men vergelijke hiervoor hel overziclii van D. .1. van iler \fn, i)Veikleuringsverschijn- 

 seleii bij paildenstoelen». Clieni. Weekbkid 1'2, p. '247 (1'(I5 ; en zie vertier de tah'ijke verhande 

 lingen van Bach, Chodat, Bertrand, Wolll' e. a. 



