AE 
Ik had tot dat einde den aneroïde, die van een’ thermometer 
voorzien was, in een’ blikken trommel tusschen watten tot boven 
de 31° C. verwarmd en observeerde opvolgend bij elken graad, 25 
mm. daling. Indien men nu stelt dat 757.75 mm. bij 81° herleid 
tot 0° gelijk moet zijn aan 757.50 mm. bij 30° enz., dan ont- 
staan hierdoor 21 vergelijkingen, die mij een gemiddelde gaven 
van 20.99 mm. korrektie van 100° tot 0’ af te trekken. De heer 
S. H. pe Larner verkreeg door eene betere manier, namelijk die 
der kleinste kwadraten, 19.10 mm., waarbij echter niet alle ver- 
gelijkingen waren in rekening gebragt. De algemeene oplossing 
voor de temperatuur-korrektie ligt dus in het volgende vraag- 
stuk: gegeven ax. + bE=P.a xt baP a’ x+ bp’ 
etc. zoodanige waarden voor x te vinden, dat de verschillen tus- 
schen P P’ en P’ etc. een minimum worden. Hieruit volgt 
al dadelijk, dat de korrektie anders toegepast wordt dan die der 
kwikbarometers. In deze laatste toch moet men de hoogte der 
kwikkolom vermenigvuldigen met de uitzetting per aantal graden 
temperatuur, en dat dan van de hoogte aftrekken; bij den ane- 
roïde trekt men voor elken graad een vast gedeelte af, onverschil- 
lig hoe de barometerstand zij, en wordt de formule: b' == b— 
at waarin b. de geobserveerde stand, b’ de ware stand tot 0°, 
a de korrektie per graad en t de temperatuur voorstelt. Een 
en ander laat zich trouwens ook uit de inwendige konstruktie 
van den aneroïde afleiden. Op grond hiervan nam ik voor 
korrektie aan 20.00 mm. van 100° tot 0° of 1 mm. per 5 gra- 
den C. zijnde het gemiddelde tusschen de verkregen waarden van 
20.99 en 19.10 (dat is a 0.2). Om nu verder den gang van 
den aneroïde te kunnen nagaan had de heer F.J. SraukaArT 
lid van het Koninklijk Instituut te Amsterdam, de goedheid 
den aneroïde met den standaardbarometer der Maatschappij 
Felix Meritis te vergelijken en gaf dit de volgende uitkomsten 
gerangschikt naar de temperatuur. 
