— 226 — 
magnetische kracht, waardoor ik tot een naauwkeurig onderzoek 
van het omliggende terrein aangespoorde werd. 
Ik begon met de mij vergezellende gidsen te ondervragen, 
of hun welligt iets aangaande ijzerertslagen in deze streken 
bekend was. Zij antwoordden steeds ontkennend op mijne vragen 
er zelfs bijvoegende, dat reeds vroeger in kommissie reizende 
heeren, zoo als de luit. kol. Henriet en het lid der Natuurkun- 
dige kommissie Horner deze gewesten onderzocht hadden. 
Hunne bevreemding nam toe, toen zij bemêrkten, dat ik met 
dit op feiten berustend antwoord miet voldaan was, en hun ge- 
lastte om twee, het naast aan den weg gelegene rotsen, van het 
op ze welig groeijende mos te ontblooten, en mij ook zelf 
aan het werk begevende, fijne afschilverende stukjes ijzererts in 
het terrein zelf kon verzamelen. De, wildheid van de mag- 
neetnaald, die maar niet tot rust wilde komen, noopte mij 
hier het onderzoek aan te vangen. 
De heuvel Pomatton Dammar is gevormd als een langwer- 
pige bergrug, die zich van het n.o.t.o. tot het z. w.t. w. uit- 
strekt, gedeeltelijk op den top en de helling met hooger en 
lager geboomte, aan de voet met alang-alang begroeid: de hel- 
ling zal van 10°—380" de hoogte + 80 ned. ellen boven de 
oppervlakte der zee bedragen. 
Voornamelijk aan de z. w. helling des heuvels wordt de ijzer- 
erts gevonden, en vertoont deze zich aldaar van den voet, waar 
de beek Joentong dalam stroomt, tot genoegzaam aan den top 
over eene lengte van + 65 ned. el. Ook aan de andere zijde 
der beek treft men de laag tot op + 70 ned. el. lengte aan, 
zoodat hare geheele lengte + 135 ned. el. bedraagt. Op dit 
laatste gedeelte komt echter de laag niet overal aan de opper- 
vlakte bloot: hare rigting loopt van z.z.o. naar n.n. w. De 
dikte der laag heb ik miet juist kunnen bepalen, wegens ge- 
brek aan de benoodigde middelen: op sommige plaatsen ontdek- 
te ik openingen of gaten van + 83 mn. el. diepte, en uit 
den bodem van deze gelukte het mij nog steeds ijzererts te 
verzamelen. 
